Zondag 22 januari 2017

In het zwembad

Een beetje zwemmen

Dat ik niet heel sportief ben moge inmiddels wel duidelijk zijn, waar ik wel sportief ik ben is aanmoedigen langs de kant, dus toen ik hoorde dat mijn stiefvader baantjes ging trekken voor het goede doel was het voor mij meteen duidelijk dat ik langs de kant van het zwembad zou staan.

Het evenement vond gister plaats in het Inge de Bruijn zwembad in Barendrecht en het goede doel was de Roparun een non-stop estafetterace tussen Rotterdam en Parijs die als doel heeft financieren van projecten voor mensen met kanker. De nachtelijke 12 uur durende zwemmarathon werd georganiseerd door Hulpverleners Te Water, waar verschillende hulpverlenersgroepen bij zijn aangesloten, waaronder politie, ambulance en brandweer. De groep van mijn stiefvader, Ambulancegroep Noord, zwom in baan 1.

De start van de marathon werd gegeven door Inge de Bruijn, het zwembad in Barendrecht is naar haar vernoemd. De eerste zwemmers gingen om 19:00 uur te water zij zwemmen om en om 20 minuten lang baantjes en hebben daarna een uur rust. Om 20:00 uur was de tewaterlating van m’n stiefvader als oudste van de groep werd hij flink toegejuicht van duiken was geen sprake maar fanatiek begon hij aan zijn eerste baan. Ik fotografeerde hem vanaf de andere kant van het zwembad, zittend op mijn hurken leunend tegen een rand. Maar al halverwege het bad zag ik dat het niet goed ging en nog voor hij zijn baan had afgemaakt sprong ik overeind om zijn collega’s te roepen. Helaas verdraaide ik door mijn snelheid m’n knie. Creperend van de pijn strompelde ik naar een bank en zag hoe Jaap door een flinke groep ambulancepersoneel uit het water gehaald werd.

Eenmaal op de kant hervond hij zijn adem maar zijn collega’s vertrouwde het niet. Ik wiebelde ondertussen zwetend van de pijn, dat dan weer wel, m’n knie uit het slot en strompelde met twee grote sterke mannen richting m’n stiefvader. Die ging zich omkleden en werd met zwaailicht en al afgevoerd naar het ziekenhuis. Ik sprong kroop in de auto bij m’n vader en eenmaal in het ziekenhuis trof ik een lachende stiefvader aan en waren de nieuwe metingen allemaal in orde. Hij mocht een aantal uur later naar huis. De nacht was gelukkig niet helemaal zinloos, want behalve dat Jaaps groep de meeste banen zwom, leverde dit prachtige evenement ruim 6000 euro op.

16 thoughts on “Zondag 22 januari 2017

  1. Ja, die zwemmarathon in Barendrecht ken ik ;-) Wat jammer dat het zowel met je stiefvader als met jou niet zo best afliep. Hoop dat je knie net zo snel herstelt als je stiefvader dat deed.

  2. een flinke domper op een mooi evenement , hopelijk gaat het je stiefvader inmiddels goed
    en is het ook met jou knie weer goed , want met fietsen ben jij wel sportief hoor en heb je beide knien nodig

  3. Tof dat je stiefvader zich inzette voor het goede doel en dat alles gelukkig in orde was en nu de miserie met je knie.Als ze gezwollen is ijs leggen en rusten als er na 2 dagen geen veretering is niet uitstellen en naar de dokter

Comments are closed.