Zaterdag 30 juli 2016

Blogpost over geloven en een kaarsje branden in een klein kapelletje

Kapel
Deze blogpost wandelt al weken door mijn gedachte en elke keer als ik er aan wil beginnen, weet ik niet hoe. Voor wie mij kent, wie mij hier heeft leren kennen of voor wie hier voor het eerst leest…(jullie weten wel) ik zit zelden zonder woorden. Als ik zwijg dan heb je het waarschijnlijk verprutst en kan je beter met ogen in je rug langzaam weg lopen. Of ben ik zo enorm geraakt dat zelfs ìk geen woorden meer heb en misschien is dàt wel wat er aan de hand is.

Een paar weken geleden fietste ik eigenlijk zonder een echt doel m’n wijk uit, in gedachte peddelde ik rond, de zon stond al wat lager en ik genoot van het mooie licht, toen ik onbewust naar een klein kapelletje bij mij in de buurt fietste. Sinds ik hier woon ben ik er wel vaker geweest, allereerst niet omdat ik er zelf in geloofde, maar wel voor vrienden, omdat ik geloofde dat ik hun Begeleider aan kon spreken.

Geloof is iets vreemds, het is de basis van heel veel leed en haat terwijl het eigenlijk voor kracht en liefde staat. Toen ik vorig jaar mijn laatste smoes door mijn vingers weg voelde glippen bestelde ik een bijbel en las het boek, maanden later sloeg ik het dicht en sindsdien fladder ik een beetje rond. Soms krijg ik de directe vraag of ik geloof en hoe direct ik zelf ook ben het is een vraag die ik voor mezelf niet kan beantwoorden. Maar met een kruisje om mijn nek, standaard een kleine in m’n oor en 2 bijbel apps op mijn telefoon zou je toch al snel denken dat er in ieder geval iets is.
En toch is er ook iets niet, ik voel me nooit op m’n gemak in een kerk, ben niet bepaald trouw in bidden en gebruik Zijn naam iets te vaak ijdel. Ik zie mezelf niet vroom elke zondag naar de kerk gaan of dagelijks in de bijbel lezen. Ben duidelijk niet het toonbeeld van vroomheid en ga ik echt helemaal nooit in het ideaalplaatje passen.

En toch parkeerde ik mijn fiets liep het kleine kapelletje in en brandde een kaarsje, helemaal alleen voor mezelf, omdat ik weet dat ik freaking hopeloos op zoek ben naar iets, mezelf en wat de fuck ik nou eigenlijk wil.

Brian Doerksen – I Lift My Eyes Up

Zwijmelen op Zaterdag.

32 thoughts on “Zaterdag 30 juli 2016

  1. Soms is het fijn om even aan mijmeringen toe te geven en een kaarsje te branden .
    Geeft een beetje rust.
    Dank voor je bezoek en reactie.

  2. Draai het eens om; je bent al gevonden!
    Je hoeft je niet bij een kerkgenootschap of religie aan te sluiten om God te ervaren. Het helpt wel om bepaalde rituelen en samenzijn te versterken. Maar al die regeltjes die mensen hebben verzonnen, die beperken ons en houden ons klein.

  3. Een geloof kan onmogelijk alle vragen beantwoorden. Ik wil ook niet bij een bepaald soort geloof horen. Dan word ik in een hokje gestopt en moet je volgens die regels leven en geloven. Daar ben ik te eigenzinnig voor. Ik wil vrij blijven en toch geloven. Dat gaat goed samen, hoor. En het is fijn in iets te geloven dat sterker is dan jezelf. Het kan je helpen. Weet je welk boek je eens zou kunnen lezen? Engelen in mijn haar van Lorna Byrne.
    Lieve groet

    1. Ja en dat is dus precies waar ik ook aan denk, ik wil niet beperkt worden. Zal het boek eens opzoeken.

  4. Verwaterde krijtlijnen

    misschien
    vinden zij
    die op antwoorden jagen sinds de steentijd

    zelfs in de oudste boeken
    alleen wat ze niet zoeken

    omdat
    het gezochte
    op een regendag geschreven werd met krijt

    Alleen dode mensen zoeken niet, Liesbeth. :)
    Lenjef

  5. Ik ben gelovig opgevoed, maar loop met een boog om de kerk heen, gewoon omdat de kerk door mensen is gemaakt in mijn ogen, en ik daar mijn geloofsbeleving niet kan vinden. Die zit in mijzelf en in mijn handelen.
    Maar als men mij vraagt of ik geloof zeg ik volmondig ja! Ik geloof in een schepper die liefde schenkt, maar die alle namen draagt God, Allah, Boehda, Yaweh……..

  6. In ieder geval reliseer jij je dát je iets zoekt, heel veel mensen weten dat niet eens.
    Misschien zoek je wel het geloof in jezelf, dat is wat voor mij het enige ware geloof kan zijn. Dat wil niet zeggen dat ik niet onder de indruk kan zijn van zo’n kapelletje, ik heb “m’n eigen kapelletje” in Delft waar ik nooit voorbij loop zonder even binnen te stappen om een kaarsje aan te steken en in de rust daar even na te denken.

    1. Mooi toch een plaats waar je even tot bezinning kan komen. Geen idee waar ik Delft maar das dan jouw geheim

  7. Prachtig nummer als zwijmel, hoop dat je vindt waar je naar op zoek bent, het leven is tenslotte één grote reis die je maakt, elke keer toch weer nieuwe verrassingen voor je in petto heeft….

  8. Mooi geschreven. Het is helemaal goed toch, wat je doet, of je dat nou geloof noemt of niet, of je namen ijdel gebruikt en wel of niet symbolen en riten van het een of andere geloof volgt. Is ook allemaal maar door mensen bedacht. Als jij een goed gevoel hebt aan wat je doet dan is dat prima, denk ik. Het gevoel hebben iets te missen is natuurlijk niet helemaal prettig. Misschien vind je het ooit ergens.

    Het positieve aan een geloof vind ik dat ze normen en waarden zouden doorgeven, helaas lukt dat kennelijk niet altijd.

    1. Ja die normen en waarden zijn idd een mooi iets aan het geloof. Ik weigerde al voor ik de bijbel las iets te doen wat er voor mij tegenin ging. Heeft me helaas ook wat gekost, maar iig niet mn gezicht.

  9. Zag zojuist op de TV 2,5 miljoen jongeren bij de Wereld Jongeren Dagen in Polen.
    En zij werden allemaal geroepen!

    In de bijbel staat ook waar het zaad viel.
    Op rotsen groeit het niet.
    In goede aarde wel.
    Ben jij als die rotsen of als de goede aarde?
    Belangrijker nog, geef je het de kans om te groeien?

    1. Nou weet ik hoe gelovig je bent maar snap je ook dat ik zweverig gezwets vind? Dat je dochter zo’n prachtige reis mag maken vind ik overigens schitterend.

  10. Zoeken is moeilijk maar vinden is volgens mij nog moeilijker. Ik ben absoluut niet gelovig maar beroepsmatig kom ik regelmatig in filosofische sfeer. Wij zijn niet alleen en et zijn nog heel veel mysterieuze zaken die niet opgelost kunnen worden. Geloof in jezelf. Wie goed doet goed ontmoet.

  11. Mooi logje Liesbeth.. Het is en blijft moeilijk.
    Sinds ik met Jan samen ben wordt ik natuurlijk regelmatig geconfronteerd met zijn geloof. Ik was vroeger ook Katholiek, geloof nog steeds, maar niet meer in wat we vroeger hebben geleerd. Maar ik heb heel veel respect voor Jan en sowieso mensen die geloven. Net nog een stuk op TV gezien van de WJD waar zijn oudste en jongste dochter bij waren en het emotioneert me.
    Succes met je zoektocht!

  12. Ik denk dat velen dezelfde gevoelens kennen .De vragen,het afwegen of er meer is doe ik ook regelmatig .En ook ik draag een klein zilveren kruisje ,ooit van mijn Moeder geweest en nee ik ben niet gelovig .En het is toch mooi om even in zo’n kapelletje een kaarsje te branden ,voor jezelf of voor anderen ! Jammer genoeg zijn er hier geen kapelletjes anders zou ik er regelmatig zijn denk ik .En je muziek is prachtig !
    Fijne Zondag ,Elisabeth

    1. Ik ben verwend met 2 kapelletjes in de buurt maar er is vast wel zoiets te vinden bij jou en anders gewoon thuis toch?

  13. Prachtige beelden bij jouw muziekkeus. Robbert en ik zijn gelovig opgevoed, maar hebben het losgelaten. Er gebeurt te veel slechts in de wereld omwille van religie. Daar kunnen wij niet mee leven.
    Ik hoop dat jij je weg vindt.
    Plaatste jij je linkje nou echt midden in de nacht? Kun je niet slapen? Sterkte!

  14. Wie zit er niet met vragen in zijn leven en wie is niet naar iets op zoek dat hij denkt te missen.Zelf ben ik niet gelovig alhoewel ik diepgelovig werd opgevoed.Om een goed mens te zijn moet men niet naar de kerk gaan .Een luisterend oor hebben,mensen helpen,er zijn voor vrienden,respect voor al wat leeft..ik zou nog meer kunnen opvoeren maar je begrijpt me wel.De kerken lopen leeg of zijn het al .Er is zoveel gebeurd dat de mensen diep heeft geraakt zodat ze afhaakten want wie aan kinderen raakt heeft het verkorven..Laat de kinderen tot mij komen sprak de heer maar wel met heel anderen bedoelingen enz. Het vatikaan is zo rijk en zou de hongerigen kunnen helpen maar bouwt zijn rijkdom verder uit.Ik heb respect voor ieders mening en geloof maar geloven zit er niet meer in.Sorry voor de mensen die zich hierdoorgekwetst zouden voelen.

  15. ha die Liesbeth
    jij strijkt mij in je schrift ook niet als een gelovig iemand
    maar als ik heb je respect voor hen die doen
    en dan met nog steeds deze religie oorlogen rond om ons , kan er twijfel ontstaan
    mag ik zeggen , houd vast aan je 1ste mening
    het is sinds het ontstaan van religie niets dan oorlog :(

    1. Ik weiger ook een braaf gelovig meisje te worden Karel, die grove woorden durf ik ook gewoon uit te spreken. Geloof is iets lastigs, ik blijf erbij.

Comments are closed.