Zaterdag 25 maart 2017

Mijn wiskundeleraar was een vrouwenhatende klootzak toch gebruik ik mijn geodriehoek nog.

Wiskundeleraar
Wisknudde schreef ik, niet omdat ik dyslectisch ben nope na tig jaar als ik al lang en breed van school ben en m’n geodriehoek alleen gebruik om blaadjes recht mee af te scheuren, bleek door de uitleg van een vriendin dat m’n wiskunde leraar inderdaad een incompetente klootzak was. Want hij had door mijn eeuwige switch the numbers kunnen raden dat ik dyscalculie heb. Het onbekende broertje van dyslexie.

De eerste twee jaar wiskunde had ik van een geduldige leraar. Hij was grappig en wist me alles uit te leggen soms met wat extra tijd na school, maar dan haalde ik in ieder geval een voldoende. De laatste twee haar kreeg ik een ander. Een vent die overduidelijk dol was op de jongens alhoewel braaf getrouwd. Hij stoeide zich een weg het lokaal binnen wat hem zijn bril ooit kostte. Hoeveel lol hij ook leek te hebben, voor de klas was hij streng. Een dictator die al vanaf les 1 liet weten dat hij zich niet op liet houden door mensen die het niet wilde begrijpen. Leuke vent had hem van de trap moeten duwen.

Opmerkingen als: ‘vrouwen zijn te dom voor wiskunde’, ‘is het aanrecht niks voor je’ en ‘goh ik legde dit net aan een groep eerstejaars uit’. Ja dat kan daar zit 3 jaar andere meuk aan school dus het is even weggezakt. Ik stond vaker buiten dan binnen en de rest spijbelde ik. De conciërge kon nog beter uitleggen en het was ook hij die me een ouderejaars aanwees. Zij legde me alles zo uit dat ik het wel snapte en ze was beter in wiskunde dan m’n leraar. Grappig.

Lang geleden, toen ik allang van school was en bezig was een opleiding in recordtempo af te ronden, vertelde m’n vader over een man die af en toe aansloot bij zijn gezelschap op zaterdagmiddag. Ik luisterde maar half tot ik die naam hoorde. Die naam van die vuile vrouwenhatende teringleier. Nee ik heb die vent niet afgemaakt, maar m’n vader te kennen gegeven dat als hij hem binnen zou laten ik niet voor mezelf instond.
En weet je, nog denk ik weleens aan wat hij me niet wilde leren omdat ik een vrouw ben en bedenk ik me dat ik al 16 jaar zonder zijn klote vak leef. Ik werd nooit betrapt op spijbelen, slaagde uiteindelijk zonder wiskunde en het is maar goed dat die vent dood en begraven is want wat zou ik graag mijn geo weer eens gebruiken. Om hem een hoek van 90 graden te geven.

11 thoughts on “Zaterdag 25 maart 2017”

  1. Regenboogvlinder schreef:

    Ohhh ik hield er ook niet van hoor.. Heb ook een andere richting gekozen, dat kon toen ook nog.
    Wat een klier hè, ik had zo’n ‘meester’ in de 4e klas lagere school… brrrr

  2. Lenjef schreef:

    Dyscalculie

    wanneer getallen nooit een verhaal vertellen
    is er, het is sommigen hun lot
    geen begin, midden noch slot
    toch zal wat er niet is tranen laten opwellen

    Jij hebt veel meer gezond verstand dan die wiskundeleraar ooit zal bezitten, Liesbeth!
    Lenjef

    1. VillaSappho schreef:

      Thanks, lief!

  3. Veendammerman schreef:

    Zo iemand is het vak van leraar niet waard.

  4. rietepietz schreef:

    Niet iedere leraar is een pedagoog helaas, en dan is wiskunde ook nog een vak dat lang niet iedereen aanspreekt. Tja, dan krijg je dit soort oud zeer. Ik vond het leuk vak, dat wil niet zeggen dat ik er nog veel van weet, ’t meesta is gwoon vergeten omdat ik het niet nodig had.

  5. Saar schreef:

    Er zit nog een hoop opgekropte woede zo te lezen. Wel erg goed geschreven, ik voel helemaal met je mee. Helaas, heb ik ook van die leraren die ik niet meer tegen wil komen.

  6. Gwennie schreef:

    Kan me voorstellen dat je (nog steeds) kwaad bent! Pftt

  7. fietszwerver schreef:

    mogge Liesbetht
    van dyslectie hoorde ik pas ver na mijn schooltijd en van dat onbekende broertje dyscalculie vandaag pas :)

    mijn oudste broer deed mijn algebra huiswerk , heeft niet mogen baten :) want ik zakte de middelbare school daar op als ook op frans , die kom mij niet en ik wilde hem blijkbaar niet kennen

    geniet de zon

  8. Rob Alberts schreef:

    Tja, ik heb inderdaad minder slimme collega’s.

    Ik kan mij jouw woede goed voorstellen.

    Vriendelijke groet,

  9. natuurfreak schreef:

    In de tijd dat ik school liep had dit verschijnsel nog geen naam en werd er geen aandacht aan geschonken.Het was eerst in de normaalschool dat mijn wiskundeleraar er met me over sprak en die me echt geholpen heeft.Ik had een vader en zus en broer met een wiskundeknobbel en wat voelde ik me indertijd aartsdom in vergelijking met hen.Maar ik heb mijn plan leren trekken en telefoonnummers worden door mij per cijfer gelezen en geschreven of ik kom bij de verkeerde uit.Men leert er mee leven.

    1. VillaSappho schreef:

      Ja precies soms is het behelpen maar je werkt er mee omdat het moet.

Kom maar op met je reactie!