Zaterdag 11 juni 2016

Doezel op zijn schapenvachtje

De Day After
Gelukkig ben ik helemaal geen ochtendmens dus laat ik maar vroeg starten, dat was mijn gedachte gistermorgen. Ik frotte mijn boterhammen in mijn stuurtasje zette de app gelukkig na 100 meter alsnog aan en dacht aan mijn eigen woorden;

Al moet ik kruipen met de fiets aan de hand, ik ga het halen!

Na dat stukje fietsen van gister geloof ik dat iedereen wel begrijpt dat ik kapot was, redelijk letterlijk ook. Ik ben dan wel een fietser, maar dit soort afstanden zijn ook voor mij een uitzondering.

Bij thuiskomst heb ik mijn fiets zo het hok ingelazerd, ben onder de douche doorgelopen en heb zittend op de bank nog even suf voor me uit zitten staren met Doezel naast me. Ik bekeek de schade, ik zal jullie de details besparen maar ik ben meer verloren dan 2 spaken.
Ik had mijzelf een sportbroek cadeau gedaan die zich kranig gehouden heeft, van de week nog bestelde ik een extra kort sportbroekje maar die kwam niet op tijd binnen. Eigenlijk was mijn planning vandaag te fietsen en vrijdag te gebruiken om mijn route tot in detail uit te zoeken. Helaas werd het weer zo slecht voorspeld voor vandaag dat ik niet anders kon dan een dag eerder gaan.
Pas later, tijdens mijn fietstocht, realiseerde ik me dat ik op deze prachtige routes een hoop fietsverkeer had in moeten halen, daar waar ik nu vaak met maar een enkeling rekening hoefde te houden.

Toen ik de klok rond had geslapen en uit bed stapte voelde ik uiteraard wel wat. Van de week nog heb ik op verzoek van een bepaald deel van mijn lichaam een nieuw zadel geregeld. En weet je het is net als nieuwe schoenen, langzaam inrijden had wel beter geweest. Ik heb extra magnesium genomen en daardoor geen kramp gehad. Wel had ik verschillende drukplekjes, die er nu voor zorgen dat ik op 2 kussens en Doezels schapenvachtje zit. En daarnaast smeer, ontsmet en smeer ik nog meer.

Oei ik gloei! Gelukkig heb ik me onderweg zo lekker vaak met factor 50 van Nivea in staan smeren, daarom ben ik ook helemaal niet verbrand… Nou vergeet het maar, ik ben flink verknetterd en niet zo zuinig ook. En zo kwam het dus dat ik wakker werd met een droge bek en schilfersnor. Nadat ik dat allemaal had ingesmeerd stond ik te genieten van een beker karnemelk die ik toen maar leeg goot over mijn armen. Dat werkt dus wel tegen gloeipoten.

En het ergste nog, terwijl ik zo met de kaart en alle info mijn blog zat te fabriceren kwam ik opeens iets tegen… Iets wat misschien wel het begin is van…ik wil er nog even niet aan denken!

13 thoughts on “Zaterdag 11 juni 2016

  1. Aj, wielrenners klagen meer over dat ene ongemak.

    Gelukkig heb ik een te groot achterwerk, mijn overgewicht wordt dus mooi verdeeld.

    Sterkte met de opkomende en blijvende pijntjes.

    Zomerse groet,

  2. Oei, zo te lezen ben je even verder dan je eigen grens gegaan gisteren ………. neem gewoon maar even de tijd om te herstellen, als je die hebt ;-)

    1. ja die grens, ik weet niet waar die lag denk ergens op dat waardeloze fietspad voor Arnhem.
      Heb die tijd gehad hoor beetje rust heeft me goed gedaan.

  3. Niet héél vreemd nee dat je total loss was en hier en daar wat schade opgelopen hebt. Maar toch snap ik wel dat het “lekker”is om zo’n uitdaging te volbrengen. je mag zéker trots zijn op je prestatie.

  4. wat een eind rijden, zeker als je dat alleen doet…

    chapeau daarvoor

    en met je slotzin, hou je er el de spanning in

    groeten

    1. Klifhangertje;)
      Alleen ja, geen mens die mee wil. En eigenlijk wil ik ook niemand mee, bepaal graag mijn eigen ding, mijn eigen moment en zeker mijn eigen snelheid.

  5. ha die Liesbeth
    dus na de rit toch wat pijntjes , komt zuiver omdat het voor jou als fietster toch net verder was dan je gewend bent , maar je zal snel herstellen en ik hoop ook die nare drukplekjes van het nieuwe zadel , wat verbranden is weet ik niet , ik wordt altijd zwart :)
    oja die wandelingen doe ik echt voor de lol hoor :)

  6. Overdaad schaadt maar begrijp je best :in het vuur van “dat doe ik en geef niet op” toch even wat teveel gedaan .Maar je bent jong en recupereert nog gauw.Niets voor mensen van over de 70 zoals ik.Maar knap van je,je hebt het toch maar gedaan.

    1. In vergelijking wel jong, maar hoe ik me de dagen erna voelde pfff…;) Maar ben terug op de been. En het is zoals zoveel het hoeft niet nog een keer!

  7. Ach gut, op 2 kussens?? Dan moet het toch wel heel erg zijn hoor Liesbeth……sterkte!

Comments are closed.