Woensdag 22 februari 2017

Eind van een trein perron.

Spoorbomen
Met mijn hoofd in een boek en zonder me ook maar iets van de drukte aan te trekken zat ik in de trein. Ik kwam terug van weggeweest en was van plan de dag af te sluiten met niets dan chill, relax en rust. Helaas werd mijn plan ruw onderbroken toen we met een vaart van tenminste 120 kilometer per uur al toeterend een volle noodremming ingingen. We passeerden net een klein station met overgang, hoorde ik aan het gepingel.

Dat die trein niet heel snel stilstaat zorgde ervoor dat ik die toch al heel erg voor in de trein zat, wel zo handig met station Eindhoven, precies kon horen wat de machinist en de conducteur tegen elkaar zeiden. ‘Ja maar ik voelde wel iets’, zo zei de conducteur. Ik trok al snel te verontrustende conclusie dat die noodremming door de machinist was ingezet omdat er iemand onder de slagboom doorging. Leuk hoor voorin zitten, maar je hoort ook alle ellende. En overigens ook de ellende die de mensen om je heen uitspreken. Want de meesten zeiken dat ze te laat komen en anderen lijken zich er vrij weinig van aan te trekken, bellen iemand die staat te wachten ‘ja hoi ben wat later er is er 1 voor de trein gesprongen ofzo…doe maar tomatensoep heb ik opeens zin in…’.

Dom gelul, ik wil alleen weten of die persoon stiekem onder de trein dood ligt te zijn of dat die idioot tussen de mensenmassa verdwenen is. Vroeg me af of er camerabeelden werden uitgekeken of dat de conducteur meter voor meter na aan het kijken is op zoek naar menselijke resten. Charmant klusje. Na een eeuwigheid wordt de desbetreffende man teruggevonden hij staat verderop de bushalte te wachten. Hij miste de bus en het duurde even eer hij herkend was gezien hij zijn dikke blauwe jas uit had getrokken. Hij krijgt stevig op zijn donder van de conducteur en loopt zelf mee om zijn excuus te maken aan de machinist. Terwijl hij dichterbij komt en zijn excuus staat te stotteren realiseer ik me opeens dat hij van mijn leeftijd is en qua uiterlijk in ieder geval geheel bij zijn verstand. Hoe de F?! Je zal ermee getrouwd zijn…je stapt voor minder voor de trein.

Met een flinke vertraging gaat het weer verder ik ben versleten maar als ik naar huis fiets, ben ik extra voorzichtig bij ‘mijn’ spoorwegovergang en denk aan de woorden van de machinist; ‘dit gebeurd elke dienst en de meeste kùnnen hun excuus niet meer maken’.

11 thoughts on “Woensdag 22 februari 2017”

  1. minoesjka2 schreef:

    Ja, zo is het wel, wat die machinist zei. Toen ik nog bij het spoor werkte heb ik heel wat getraumatiseerde machinisten en conducteurs gezien, die er net één te veel onder hun trein hadden gehad.

  2. Mrs. T. schreef:

    Verschrikkelijk. Zeker gezien het feit dat hier een dag of acht geleden een meisje van 19 zelfmoord heeft gepleegd door voor de trein te springen.

  3. rietepietz schreef:

    Ja en áls het mis gaat mag mijn neef de poltieman gaan helpen de resten bijeen te schrapen, wat een ongelóóflijke eikel is zo’n vent!

  4. Ferrara schreef:

    Had die man echt niet in de gaten wat hij had aangericht? Hoe dom kun je zijn.

  5. RenéSmurf schreef:

    Zoiets wil je toch niet graag meemaken, zoiets zou niet moeten gebeuren.

  6. Vlijtig Liesje schreef:

    De man maakte in ieder geval zijn excuses, maar hij had ook wel een flinke boete mogen krijgen. Je dupeert er zoveel mensen mee, met zulk gedrag!

  7. Matroos Beek schreef:

    Met je prachtige foto zet je helemaal de toon. In mijn buurt rijden geen treinen. Om die reden kwam een paar jaar terug hier een ex-machinist wonen om te herstellen van het trauma dat hij opliep nadat het hem tot drie keer toe was overkomen…

  8. fietszwerver schreef:

    ja Liesbeth , dat gebeurt nog veel te vaak , nu liep het gelukkig goed af , maar dat is vaker niet zo
    ik heb 1 x een hele groep mensen op SPL station zien lopen over het spoor opzoek naar restanten van een springer , niet leuk om te doen lijkt mij
    ik hoop dat het vhillen en relaxen nadien nog gelukt is

  9. Bertie schreef:

    Pfffff, wat een stuk onbenul.
    Je zou maar machinist wezen., ik draaide hem alsnog de nek om.

  10. Peter Grey schreef:

    Schitterende foto weer boven je stuk!

  11. natuurfreak schreef:

    Verschrikkelijk dat mensen nog altijd die dingen doen.Hier in de geburen is een plek waar alle jaren mensen zelfmoord plegen in een bochht.De machinist loopt bij zo’n ongeval ook vaak een trauma op..Hij komt uit de bocht en staat dan even bijna oog in oog met het slachtoffer..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *