Woensdag 20 januari 2016

A very special rainbow at the beach of Hoek van Holland.

If you’re, like me, born and raised close to the beach you’ll probably understand why, in hard times, going to the beach and look at the sea seems to be the only good thing to do. My favourite beach is Hoek van Holland because It’s the one closest to my family. The family who became smaller and empty because I lost my grandmother yesterday.
So filled with pain, sadness and grief I took a train and because of a technical problem I couldn’t rent a bike, so I walked the 2 kilometres towards the beach. On my way I pass some houses and restaurants but on my left I see the harbours of Rotterdam and a lot of industry, together with the ships and seagulls it’s a special unique place whom I love so much.
I’ve been here many times but I still love to photograph so I walked with my camera in my hand and smell the fresh air of the sea. The seagulls flew around me and just when I followed one of them I saw a very small rainbow above some houses. A couple of seconds just long enough to photograph, the rain stopped and the sun came through. My tears where burning and I realised nobody but me, saw that. And right there I also realised I never saw a rainbow so close or at the beach, it touched me deeply.
I walked further over the pier for almost a kilometre. I just saw a big dune, ships industry and the open sea. Because of the dune you can’t really see the beach, the sun came and went, it was good. I looked at a flog of seagulls in the distance, hoped they stayed so I could photograph them.
After a while I passed the dune and instead of the seagulls I looked right and there she was a beautiful and much bigger rainbow. So so gorgeous it made me even more emotional. Thank you I whispered and although I’m not religious my grandmother has always been an angel and right there she proved she really was and still is.

ABC Wednesday Challenge – B is for Beach.

19 thoughts on “Woensdag 20 januari 2016

  1. Mijn schoonmoeder was die ochtend vroeg overleden en laat in de middag reden wij van haar huis naar het onze. Het zat potdicht door de mist, we konden de dijk amper zien. Opeens scheen er voor ons op het asfalt een zonnestraal. Een paar meter scheen ze voor ons uit; samen door de bocht. Toen was ze weg. Ik zei het nog tegen mijn man. “Welke zonnestraal?” vroeg hij. Had-ie niets gezien…
    Ik ben er nog steeds heilig van overtuigd dat het met het overlijden van mijn schoonmoeder te maken had. En als iemand mij daarom wil gek verklaren, ga gerust je gang. Soms geloof je in iets sterkers omdat je het nodig hebt. En soms was toen. En bij jou was soms 20 januari…
    Het is geen schande in iets te geloven wat je kracht geeft :-)
    Lieverd, gecondoleerd met het overlijden van je oma, die veel meer voor je betekende dan “alleen maar” oma. Heel veel sterkte en schaam je niet voor je tranen.
    Liefs en een knuffel

    1. Wat is geloof is zo’n vraag die je eigenlijk niet moet willen beantwoorden. Ik liep niet voor niets op dat strand, had ik nodig. Ik ben gewend dat alle honden naar me toe komen en zo liep ik dus twee mannen tegen het lijf, hun honden hadden de meeuwen net opgejaagd wat mooie foto’s opleverde. Toen vroeg één van de twee of ik de regenboog ook had gezien, “mooi fel was ‘ie he”. Als mensen denken dat ik gek ben, prima kan er niet wakker van liggen.
      Dank je lieverd x

  2. Heel veel sterkte met dit verlies en grote gemis. Ik ben er van overtuigd dat overleden dierbaren zo af en toe laten merken dat ze, hoewel niet fysiek, toch altijd bij je zijn. Die regenboog, een extra sterk twinkelende ster… Kleine dingen, maar als je ze ziet zo groots. Sterkte!

  3. I too live close to the beach and we take the dogs there most days. I spent 10 years in a city during my first teaching job and missed the sea so much. One poem which summed it up for me was by ee cummings

    maggie and milly and molly and may
    went down to the beach(to play one day)

    and maggie discovered a shell that sang
    so sweetly she couldn’t remember her troubles,and

    milly befriended a stranded star
    whose rays five languid fingers were;

    and molly was chased by a horrible thing
    which raced sideways while blowing bubbles:and

    may came home with a smooth round stone
    as small as a world and as large as alone.

    For whatever we lose(like a you or a me)
    it’s always ourselves we find in the sea

    So sorry for your loss.
    Denise ABC Team

  4. Hoe mooi om die regenboog te verbinden met je grootmoeder. Ik krijg beeldjes van je verhaal voor ogen. Prima geschreven. Hopelijk kunnen alle Nederlandse lezers het ook volgen.

    1. Dank je Plato, mooi compliment. Als de Nederlanders het niet kunnen volgen verwijs ik ze met liefde naar de 6 andere dagen in de week dat ik wel Nederlands schrijf.

  5. Welgemeend gecondoleerd met dit grote verlies en ik wens je veel sterkte. Ik denk dat vanaf nu de regenboog onlosmakelijk verbonden is met je oma, als een teken van je oma. Ik denk, dat er iedere keer, dat je de regenboog ziet, er een glimlach op je gezicht zal verschijnen en dat je fluistert “hi oma”

    1. Ja dat denk ik ook. Alhoewel ik haar waarschijnlijk in wel meer ga ‘zien’ en herinneren blijft dit wel een prachtig moment hoewel het nu nog tranen bezorgd.

  6. Oh I am so sorry for your loss. And I believe that rainbow truly was your grandmother sending you a gift from heaven, telling you she is happy now. I’m like you in that I love the salt air and when we lived inland for a few years, I felt that the air was “dead.” I couldn’t live anywhere but near the sea and love going to the beaches around here to photograph the ocean, the sand, the people, the sky, and anything else that catches my eye.

    My condolences on your loss…

    abcw team

    1. I have to tell ya I don’t live close to the beach now. But I do live close to some forests whom I love dearly aswell. I miss both of them when I’m not around, tared apart kinda. Thank you very much.

  7. I’m glad the rainbow came out and eased some of your sadness. Best wishes to you.

Comments are closed.