Woensdag 2 november 2016

Een Reanactor houdt de omgeving in de gaten

Lest we Forget
Basecamp Venray

Inmiddels alweer een maand geleden was ik te vinden op het basecamp van Lucky Seventh, een vriendengroep die zich bezighoud met de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog. Het zijn reanactors en eigenaren van voertuigen en om de twee jaar bouwen ze hun kampement op in de bossen bij Venray. De naam Lucky Seventh was de 7e pantser divisie die in deze omgeving (Overloon, Asten) hebben gestreden. Sterker nog in het bos waar het kampement staat, liggen nog steeds de loopgraven die zowel door de Amerikanen als de Duitsers zijn gebruikt.

In een basecamp kunnen de aan het front vechtende soldaten verkoeveren. Ze eten, slapen en bekomen van hun strijd. Ze kunnen hun kleding wassen en verwondingen laten behandelen. Je moet zo’n kamp zien als een camping maar dan zonder hoogstaande sanitaire voorzieningen. Er wordt voor iedereen gekookt en dat is wat de pot geschaft, zijn ze niet op het kamp dan hebben ze rantsoenen bij zich. Liggen ze omsingeld dan is er geen nieuwe bevoorrading. Geen makkelijk leven dus.

Dit allemaal wordt op zo’n kamp nagespeeld. Er wordt geslapen in tenten en wagens en er is een basis aan eten te krijgen. De pannenkoeken en soep die voor een kleine prijs te koop zijn, smaakte prima en zittend op vouwbanken en tafels begon ik aardig in de sfeer te komen. Op het kampement staan verschillende tenten met bijzondere re-anactors. Zo viel me de aalmoezenier op en ook de verschillende bevrijders. Niet alleen Amerikanen en Engelsen maar ook Fransen en allemaal in tenue. Minder gezellig maar zeer realistisch was wel het hospitaal waar ook operaties gedaan werden.

Ik hoorde met regelmaat de pneumatische drilboor die gebruikt werd om gesteente op te ruimen en bewonderde de stilstaande en rijdende voertuigen waarin je tegen een kleine vergoeding een rit kan maken. Het is een levendig en georganiseerd kamp waar iedereen een beeld krijgt van hoe het was en dat allemaal dankzij de vrijwilligers die zich een week lang inzetten. Hiervan zijn de eerste 5 dagen voor de schoolklassen uit de omgeving en de laatste 2 dagen voor iedereen. De vrijwilligers krijgen driemaal per dag een maaltijd en eventueel wat brandstofvergoeding en zijn dus een week van huis.

Lest we forget is er weer over twee jaar, lees hier meer over het prachtige evenement.

9 thoughts on “Woensdag 2 november 2016

    1. Ja dan rijden er wagens rond die gewonden brengen en moet het bloed eruit gespoeld worden…en hoor je in de verte de geluiden van een voortdurende strijd.

    1. Ja deze manier van herdenken is toch wel anders dan de 13 maart herdenking in Vlaardingen;)

    1. Ja he. Het verbaasde mij ook dat het een week lang is en dat er gewoon een schema is welke school moest komen.

  1. mooi dat de jeugd zo die vreselijke geschiedenis kan leren en zelfs meemaken zou ik wel kunnen zeggen
    grote klasse van de acteurs en voertuig eigenaren

Comments are closed.