Waar ik liever zou wonen

Waar ik liever zou wonen

Ooit zei een toenmalige maat van me, jij kan overal wonen als de supermarkt maar om de hoek is. Af en toe moet ik met een glimlach aan die sneer van hem denken, juist omdat het waar is. Eind november vroeg Sjoerd van Bvision zich af wat eenieders place to be was. Meteen moest ik weer aan die opmerking denken, maar een antwoord bleef ik hem schuldig. Nu, weken later, geef ik antwoord op waar ik liever zou wonen:

Rotterdam
Iedereen verwacht dat ik hier Rotterdam neer zet, dacht ik zelf eigenlijk ook. Maar dan zou ik er geen blog over schrijven maar reageren in Sjoerd zijn comments, denkt u ook niet. Rotterdam is een geweldige stad, ik denk dagelijks aan mijn tijd daar en mis de omgeving al net zo dagelijks, maar ik acht de kans nihil dat ik er ooit terecht ga komen.

Een Rotterdamse straat met op de achtergrond de Rotterdam.

Vlaardingen
Dat ik geboren ben in Vlaardingen heeft mijn connectie met die stad helaas niet echt tot bloei gebracht, vergis je niet, zodra ik er weg was kreeg ik er heus een band mee. Ik ben trots op mijn herkomst maar als je ergens zo lang weg bent dan verlies je ook de connectie. Je blijft hangen in een bepaalde periode. Ik ken de tijd dat er in Vlaardingen 2 platenzaken bekant naast elkaar zaten, ken het Vlaardingen waar de winkels dicht waren op zondag en ken het Vlaardingen waar ik aan voorbij reed om naar het strand te gaan.

Hoek van Holland
De Hoek, van alles wat ik hier heb, hier ik dat kleine rot dorp waar ik woon, mis ik het strand nog wel het meeste. Vechtend tegen de wind gezandstraald worden, de onstuimige natuur als je meerdere erkennen en leeggeblazen thuiskomen dat ken je alleen als je van het strand of uit die buurt komt. Nergens waait het zoals daar. Maar het is niet mijn thuis, het is al jaren mijn uitvalsbasis, maar mijn thuis zal het niet worden.

Valkenswaard
Vanaf mijn 18e kwam ik al in Valkenswaard, ik heb er ook voor jaren samengewoond en hoewel dat niet zo fantastisch stand heeft gehouden vind ik het nog steeds een heerlijk dorp. Steeds als ik er even terug ben geniet ik van de prachtige natuurgebieden die het dorp rijk is, denk ik aan de tijd dat ik ‘even’ naar Belgie fietste om boodschappen te doen maar herinner ik me ook weer dat er helemaal niemand is die ik daar mis. De geschiedenis en de natuur trekt me, maar lang niet genoeg om er weer te gaan wonen.

Rot dorp dan?
Het kleine boerse dorp waar ik samenwoon kan per direct boven aan de lijst van plaatsen waar ik niet wil wonen en toch staat mijn bed hier. Liefde doet rare dingen met een mens, maar aan alles is te merken dat ik ‘niet van hier’ ben. Zal ik ook niet worden ook. En dat is prima. Want Frans is hier, de katten zijn gelukkig en de bieb en super zijn om de hoek en dat is voldoende. Wie had dat nou gedacht.

22 thoughts on “Waar ik liever zou wonen

  1. Ja, bijzonder hé. hoe iets kan lopen …….. Trouwens, als ik verhuizen moet, zou ik waarschijnlijk ook uit Rotterdam vertrekken, en dat had ik jaren terug ook nooit kunnen denken.

  2. Wat mooi geschreven. Ik ben geboren en getogen in het Zuiden (Breda) en was er altijd van overtuigd dat ik daar nooit weg zou gaan. Tien jaar geleden tóch gedaan. Omdat ik verliefd werd op een Amsterdammer. En op Amsterdam. Ik heb nog nét de leuke tijd daar meegemaakt. Met buurtkroegjes, leuke winkeltjes en praatjes maken op straat. Maar de stad is zo veranderd dat ik het niet leuk meer vond. Dus heb ik mijn Amsterdammer meegenomen naar een dorp aan zee. En we vinden het allebei zo fijn hier dat we voorlopig maar even blijven. Bovendien zit de supermarkt hier om de hoek.

  3. Tja voor mij geldt home is where the heart is. Ben ik in Nederland verschillende keren verhuisd en in div provincies gewoond kreeg manlief opeens een baan in t buitenland. En woonden wij daarna bijna 12 jaar in verschillende landen op 3 verschillende continenten. Eenmaal weer terug in NL wilde ik terug naar mijn geboortestad Den Haag en op loopafstand van het strand. Ik voelde mij gesetteld en helemaal geaard. En toch zit ik nu 4 jaar later weer in Zuid Amerika en moet ik zeggen dat t voelt als thuiskomen. En geen idee waar ik over een paar jaar woon. Zolang we maar samen zijn. Ons Leven is een avontuur.

  4. Ik woon ook in een klein dorp zoals je weet. Niet eens zo ver van jouw rot dorp. En al zou ik graag in bijvoorbeeld Den Bosch wonen (maar dan wel in het centrum), vind ik het voorlopig nog niet zo verkeerd hier.

  5. Nu de hele wereld aan mijn voeten ligt ben ik tot de onthutsende conclusie gekomen, dat ik het prima wonen vind in Venlo. Eindelijk, na 7 jaar hier wonen, en 28 jaar in de regio, begin ik de regio, de mensen en de natuur te herkennen, te vinden, te waarderen.
    De vraag, waarom niet eerder, kan ik beantwoorden met, ik heb altijd gedacht ooit terug te gaan naar mijn geboortestad. Wat best stom is, aangezien ik al jaren weet dat ik mij daar nooit echt thuis heb gevoeld.
    Het kan verkeren. Venlo dus. Inclusief zachte g maar zonder carnaval.

  6. Thuis is waar de liefde is, wat super. Zo dacht ik er ook over en daarom woon ik nu, ook al ben ik geboren en getogen in Zuid-Limburg, in een Vinexwijk van Rotterdam. Ondanks dat ik vaak genoeg denk ik aan weggaan (Brabant, Rotterdam), vind ik het eigenlijk vooralsnog wel prima.

  7. Waar ik wil wonen?
    In de buurt van de kinderen en de kleinkinderen.
    Dus in dit huis.
    Kon ik het maar optillen en in een andere buurt neerzetten.

  8. Waar wil je wonen? Mooi onderwerp.
    Voor mij het eeuwige dilemma van het vertier van de stad afgezet tegen de ruimte en rust van het dorp.
    Een mens moet wat te twijfelen hebben.

  9. Als partnervrijfiguur kijk ik er dus anders tegenaan. Hier tegen het centrum van Alkmaar vind ik het prima. Dichtbij een mooi groot park, dichtbij veel winkels. Binnen 5 minuten in de polder en binnen 20 minuten fietsen in de duinen en aan het strand. De mensen zijn makkelijk en erg toegankelijk. Verder kan ik elk kwartier met de trein naar Amsterdam en Utrecht. Daar maak ik vrijwel geen gebruik van. Dergelijke steden zijn me een maatje te groot. Ik kan overigens wel overal moeiteloos wennen. Heb zo o.a. een half jaartje in Taiwan en Canada geleefd en had daar totaal geen moeite mee. Ik heb wel een tijdje in een beknellend dorp gewoond. Dat vond ik minder.

  10. Wat vind ik dit leuk om te lezen, want ik voel me na bijna 6 jaar in Deventer nog steeds niet erg thuis. Ik worstel daar wel mee, en heb er mijn thema voor het jaar van gemaakt. Ik ben in Den Haag geboren, in Vlaardingen opgegroeid, en daarna voor het grootste deel in het midden van het land gewoond. Ik ken Vlaardingen en Hoek ook alleen nog maar van lang geleden. Ik denk dat de mensen het belangrijkste zijn, de mensen waar je van houdt.

  11. Toen ik naar Rotterdam (zuid) verhuisde, leek het wel alsof ik naar het einde van de wereld ging, als ik m’n familie en vrienden moest geloven, die ik achterliet in m’n geboorteplaats Dordrecht. Maar het is maar een kwartiertje met de auto hè.. en met de trein ook zoiets. Dus we gingen er nog heel vaak heen in de weekends.. stappen en uit eten en zo.
    Ik voel me thuis waar m’n liefste en m’n hond is.. maar deze groene wijk in Rotterdam is ook zo slecht nog niet. ;-)

  12. ik woon hartje Gooi , schitterend gebied , een Hilversummer zal ik nooit worden
    maar terug naar mijn geboorte stad Amsterdam , echt niet
    jullie zijn samen daar gelukkig , en dan maakt het toch niet uit waar dat huisje staat

  13. Daar waar je liefde is voel je je thuis, kan me goed voorstellen. Ik woonde eens gelukkig samen maar toen het over was leek het dorp een liefdeloze plaats.

  14. Ik dacht vroeger dat ik altijd in Sittard zou blijven wonen, maar dat is al ruim 35 jaar niet meer het geval. Waar ik nu woon is het prima, niet vanwege het dorp maar wel vanwege het thuisgevoel, de ligging, het uitzicht, en last nut not least: mijn liefde 😀

  15. Jouw bed staat dus op de juiste plek.

    Getogen ben ik in een dorp net even verderop. Toen hoorde wij er ook niet bij. Al was het een dorp met meer import van boven de rivieren.
    Toch denk ik met een warm gevoel terug aan mijn jeugd in dat dorp.

    Amsterdam zegt mij nog steeds niets.
    Toch wil ik nooit meer weg uit de Bijlmer.
    Hier werd ik wereldburger.

    Vrolijke groet,

  16. Niet ál te ver van de kust is eigenlijk het enige dat telt voor me maar ik voel me prima op mijn plaats in Rijswijk aan de rand van Den Haag.

Comments are closed.