Vrijdag 6 mei 2016

Een blog over het cassettebandje en mijn jeugdherinneringen eraan.

Cassettebandje
We schrijven een hele tijd geleden, zegmaar jaren, zegmaar de tijd dat ik net voorin m’n vaders bus mocht zitten. Of ik was groot voor mijn leeftijd of ik had mn vader murw geluld en hij had het opgegeven. Shotgun ik zat voorin ik genoot van het uitzicht en in meer of mindere mate van de muziek. Meestal draaide m’n vader van dat kerkgejank maar als ‘ie een goede bui had, vrolijk was, dan draaide hij een bandje wat ik van voor tot achter kende.

Het cassettebandje
Is een plastic cassette met daarin een dunne zwarte magneetband. Daarop kon geluid worden vastgelegd. Wanneer je het cassettebandje in zijn speler, de zogenaamde cassetterecorder stopte draaide hij het geluid af tot het bandje afgelopen was. Vervolgens moest je het bandje omdraaien.
Je kon cassettebandjes kopen bij platenzaken (ja oa bij Free Record Shop die ook al niet meer bestaat) maar je kon ook lege bandjes zelf opnemen, bijvoorbeeld zelf inspreken met een bandrecorder en microfoon of opnemen van LP’s of radio.
Dus dat geëmmer over jatten van muziek is heus niet nieuw, deden we vroegah al.

Ik zat naast mijn vader toen mijn favo bandje opeens wel heel vreemde geluiden maakte en al rijdend trok mijn vader het bandje uit de speler. De magneetband was kapot, versleten, hij pielde verder om alles eruit te krijgen en verbaasde zich over mij. Ik begon te huilen en snotteren en overstemde de muziek die niet meer klonk. ‘Wat is er?’ Snotterend gaf ik hem de uitleg waarop hij antwoordde; ‘Geen zorgen ik heb thuis de cd’. Mijn gesnotter verergerde; ‘Ik heb geeheen cd-speler!’ Voor ik er erg in had draaide m’n vader zijn auto af naar een speciaalzaak en kocht een cd-speler voor me.

Ik leende mijn vaders cd en nam die over op een bandje. Ik kocht het album jaren later voor 5 euro. Inmiddels wissel ik die muziek af met wat ik vroeger kerkgejank zou noemen maar tegenwoordig is het gewoon Lionel Richie en Händel en weet ik nog steeds het moment in de muziek waar het bandje omgedraaid moest worden.

28 thoughts on “Vrijdag 6 mei 2016

  1. Haha leuk. Ik weet ook nog dat ik CD’s overnam op bandjes van klasgenootjes, en dat ik ook precies wist welk nummer wanneer zou komen omdat je uiteindelijk maar een paar bandjes had en je die dus altijd draaide.

  2. Dat is wel heel grappig. En lief van je vader….
    Ik herinner me ook nog steeds het volgende nummer op de vroegere cassettebandjes als ik muziek hoor en het is afgelopen. En dat is toch zeker al 35 jaar geleden.

  3. een cassetterecorder..waar is de tijd?

    het was wel een gans gedoe als dat magneetbandje in de knoop raakte

    en Händel is niet mijn ding op een zaterdagavond

    groeten

    1. Ja dan was het kutten met een potlood en hopen dat je het kon fixen.
      Ja Händel is redelijk zwaar liever een croissantje en krantje neem ik aan?

  4. Ja, wie kent ze nog hé? Ik wel, gebruikte ze ook om dingen op te nemen, van de radio, live van concerten en wat ik zelf speelde, zodat ik er een tweede stem bij kon spelen.
    Heb uit nostalgie er nog een paar bewaard, maar afspelen kan ik niet meer.

  5. De goeie oude tijd. Urenlang met je vinger bij de opneemknop in de buurt zitten, zodat je, zodra dat ene nummer op de radio kwam, je het op kon nemen. Het drama wat ontstond als de dj er vervolgens nog even doorheen lulde. Of….. ALARMSCHIJF! Of…. ROEPIE ROEPIE! Om vervolgens in blinde woede de stopknop in te rammen en weer een week te moeten wachten op de volgende uitzending van de Top 40.

    1. Herkenbaar ja, hun gezwal is nog niks veranderd helaas. Gelukkig hebben we nu youtube enzo.

  6. O ja zó herkenbaar, ook de volgorde van zelf opgenomen bandjes blijft je levenslang achtervolgen.
    Bij dit soort zang ( het stukje Handel) krijg ik altijd enge beelden op m’n netvlies van mannen met een in de war geraakte string…… ;-)

    1. Dat soort nummers werd vroeger vaak door castraten gezongen, ook heel fijn lijkt me ;-)

  7. mijn zuster Elisabeth werd verliefd op ene Siegfried en vertrok als 22-jarige voorgoed naar het Schwarzwald. Ging daar studeren aan de Pedagogische Hochschule en werd lerares. Soms had ze aanvallen van heimwee, en dan zocht ze op zondagen op radio net zolang tot ze een Nederlandse zender had waar een kerkdienst werd uitgezonden.

    1. Ah wat een mooie gedachte voordat internet bestond had je nog van dit soort mooie romantische dingen

  8. geweldig….

    in onze verkeringstijd was het al heel wat dat je een radio in de auto had en als er dan ook nog een cassettespeler in zat had je top of the bill…

    Hubbie kocht in 79 een splinternieuwe bak … jawel, contact betaald van centjes die hij met (zwart-) groen werk had verdiend…

    de cassettespeler stond altijd aan….. cats, bzn, abba, boney-m en pussycat wisselden elkaar af tijdens de vele vele lange ritten op onze vrije dagen door de polder met het 27-mc-cluppie

    1. Geweldig die herinnering!
      Ooit op vakantie dramde ik ’s avonds net zo lang tot er een briefje werd gemaakt welke plaatsen er werden gereden en waar de volgende camping was. M’n vader is een eigenwijs, stiefpa vult hem daarin prima aan en ook m’n opa doet en deed er toen niet voor onder. Oma daarentegen begreep dat als we nooit een briefje maken maar gewoon achter elkaar aan reden en ik dus zoiets zei, dat ik wel eens een punt ofzo kon hebben.
      De dag erna raakte mn vader opa en oma kwijt en zodra we thuis waren werd er in beider auto’s precies zulke dingen gemaakt. Wij noemden het ‘het bakkie’, omdat oma dat ook riep als ze koffie wilde.

  9. Super dat jou Vader meteen een cd speler voor je ging kopen hoor Liesbeth! Dat van die akelige kapotte bandjes, weet ik ook nog wel hoor……balen!

  10. Ik heb mijn dochter serieus laatst uit moeten leggen wat een cassettebandje is hahahahahaha. Ze keek mij ook echt niet begrijpend aan LoL.
    Ik maakte altijd mijn eigen muziek cassettebandjes.. goede oude tijd hahahaha

    1. Nu bouw je een playlist met ene app op je telefoon terwijl je zit te faxen, tijden veranderen;)

  11. Mooie herinnering! Ik verzamelde ook een arsenaal aan cassettebandjes met zelf opgenomen muziek, om af te spelen in de auto of naar te luisteren in bed. De cassetterecorder kocht ik met het geld dat ik kreeg als cadeau voor mijn communie. Die communie was nog voor iets goed: voor de cadeautjes.. .
    Heb nog een cassette liggen waarop het eerste babygebrabbel van mijn dochter staat… Helaas heb ik geen gepaste audio meer om het te beluisteren of over te zetten op een cd…

    1. Och ja de heilige communie met cadeautjes ingepakt worden voor de kerk, zo niets voor mij.

  12. wat een mooie nostalgie
    ik denk dat jij je vader had murv geluld dat je mee mocht :)
    en wat een vader is het om zo maar onderweg een mooi kado voor je te kopen
    waar je tot op de dag van vandaag nog plezier van hebt
    en dan maakt het niet uit of het Lionel of Handel is
    wens je een fijn weeknd

Comments are closed.