Vrijdag 11 november 2016

Willys Jeep tijdens herfsrit tussen de herfst kleuren

Herfstrit
Inmiddels alweer een kleine 2 weken geleden maar nog vers in mijn geheugen, reed ik samen met Frans de Herfstrit van Club Wheels waar hij bij aangesloten is. De herfstrit is een terugkerend evenement waarbij zoveel mogelijk leden van de club in hun oude voertuigen een vooraf uitgestippelde route rijden. Dat deze rit niet alleen over normale wegen ging wist ik niet, maar daar kwam ik dus snel genoeg achter en had ik ook wel kunnen weten gezien de club deze rit ‘Hazenpadrit’ noemen.

Het verzamelpunt lag bij een restaurant in Waalre, tussen Eindhoven en Valkenswaard, met uitzicht op het afgebrande stadhuis die inmiddels weer in de steigers staat ontvingen we bonnen voor eten en drinken en namen ook een paar a4’tjes aan waar de route op moest staan. Frans reed uiteraard zelf dus realiseerde ik me dat ik moest navigeren. ‘Komt goed!’, riep ik maar onderwijl had ik een flink fuckofuck-gevoeletje. Terwijl ik nog even verzon wat er bedoeld werd reed Frans al weg en volgde een paar andere voertuigen. Met afkortingen als ‘re’ en ‘le’ kon ik nog wel overweg maar wat de fuck betekent ‘VKL’ en ‘OVH’!? Wat langzamer dan ik toe wil geven realiseerde ik me dat het de wegomschrijvingen waren en dat er verkeerslichten, onverhard maar ook word verhard bedoelt werd. Charming ik had de papieren al bijna een slinger gegeven van ergernis ware het niet dat er gewoon een rijtje met uitleg naast stond.

20161111-3
Onze weg bracht ons naar mijn oude woonplaats Valkenswaard waar we afsloegen richting de Leenderheide waar ik zoveel kilometers heb gefietst dat mijn fietsen er allemaal zelf de weg wisten. Laatst heb ik er met Frans gewandeld en ook wat gedronken bij de Achelse Kluis, nu scheurde ik langs het mij zo enorm bekende fietspad in een Willys jeep terwijl de prachtige herfst kleuren aan me voorbij gleden en terwijl ik Frans vertelde over de heidebrand van een aantal jaar geleden wees ik hem de weg die grotendeels bestond uit buitenweggetjes en zandpaden dwars door alle bossen in de omgeving.20161111-2
We reden door Valkenswaard, Leenderstrijp, Cranendonck, Maarheeze, Sterksel, Soerendonck, Heeze, Leende en alle tussengelegen bossen en hadden enorm veel bekijks. Bijna in alle dorpen en gehuchten stonden er wel mensen te kijken en soms zelfs te zwaaien, het is weer eens wat anders zo op een zondag. Uiteraard was ik af en toe compleet verdwaald, Frans reed dan terug naar het laatst bekende stukje en zo vonden we onze weg, soms in colonne, vaak alleen, soms zoekend maar altijd met een hoop plezier. Want het was eind oktober, we hadden schitterend weer en waren in de natuur waar blaadjes in de auto waaide en een wolk lieveheersbeestjes zich net als ons warmde aan de zon.

Het langzaam groter wordende probleem in zo’n hobbelende jeep is toch wel de totaal niet aanwezige toiletvoorziening. Ik zocht in mijn paperassen en vond al na een a4’tje aanwijzingen de pauze, Frans deed zijn best en toen we e-i-n-d-e-l-i-j-k op die parkeerplaats aankwamen bleek daar geen toilet aanwezig. Ik beval Frans te keren zocht ondertussen het dichts bijzijnde restaurant op maar nog voor ik kon navigeren sloeg hij af. Het was niet de golfbaan waar ik gelukzalig naar toilet kon, maar een achterlijk grote manege waar niemand in de gaten had dat ik er ooit geweest was.

Een stuk lichter en met een stuk minder pijn in mijn zij kwamen we wederom op de parkeerplaats waar ik mijn tweede teleurstelling te verwerken had. De koffie kwam uit een grote tank (gadver nope) en het voedsel was een vers gefixte hamburger (dubbel nope). Ik glimlachte vriendelijk en dacht aan mijn koekjes en fles water. We ouwehoerde en verkoeverde en al snel was het weer tijd om al rijdend van de zon te gaan genieten. De rest van de rit bracht ons nog meer zandweggetjes en mooie dorpjes, ik wees Frans tot mijn vreugd op een kleine kapel die ik wel eens tegen kwam op één van mijn fietstochten en navigeerde hem vervolgens weer over de Leenderheide via Valkenswaard terug naar ons startpunt bij het Stationskoffiehuis. Veel mensen bleven daar nog iets drinken maar ik vond het tijd om terug te rijden. Want de zon ging onder, de temperatuur daalde flink en rijdend met zonder dak merk je dan toch opeens dat het echt herfst is en dat het Willys seizoen weer even over is.

17 thoughts on “Vrijdag 11 november 2016

  1. Ondanks de fuck momentjes lijkt het het mee prachtige rit geweest. Hoop voor je dat het volgende keer in de zomer gehouden wordt. Mooie foto’s weer.prachtig.

  2. En Williy wil wel! Niet echt een comfortabel ritje natuurlijk maar zolang je er geen “wandelende nier”aan overhoud een leuke ervaring;-)

  3. Fantastische rit lijkt me dat :-)
    ik heb daar jaaaaaaren geleden een vastgezeten, dacht dat ik daar met de personenauto wel kon komen gas blijven geven Dien whahahahaha NOPE dat werkt dus niet :-)
    maar het was wel erg leuk :-)

  4. Goede beschrijving van de tocht, mooie foto’s en een leuke slideshow. Maar die kapot gereden wegen laat rustig wandelen niet meer toe .Gelukkig zal het daar wel eenmalig zijn..hoop ik toch.

  5. Het lijkt me ondanks de kleine ongemakken toch een zeer sfeervolle tocht. Een heel mooi parcours ook.

  6. Allemaal herkenbaar plekjes… ik woon al jaren in Waalre en ben in het ooit zo mooie gemeentehuis getrouwd ;-)
    Lijkt me echt gaaf om met zulke jeeps door het mulle zand heen te baggeren. Ik had het graag willen zien.

  7. barbaars dan omdat er geen toiletwagen en goede keuken mee reed neem ik aan :)
    je had de afkortingen gelukkig snel door , volgende keer jij sturen en Frans navigeren , toch
    mooi die markante paal met lieveheersbeestjes , al in al hadden jullie een top dag
    alvast een fijn weekend groet

Comments are closed.