Van appeltje tot moes

Van appeltje tot moes

Kregen van de buurvrouw een emmer appeltjes en terwijl ik zwoegde op een blog, rammelde Frans de appeltjes erdoor. Had niets in de gaten tot de eerste lading op het vuur stond en ik flashbacks naar oma kreeg. Andere appeltjes, zei mijn neus maar toch hmmm. Buurvrouw bracht nog een emmer en dus liet ik blog voor wat het was en begon aan de appeltjes. Prioriteiten, zo jullie begrijpen.

Allergische reactie
Appeltjes schillen prima zolang je geen rot plekje tegen komt, Frans had er al vakkundig een gat ingedouwd zodat het klokhuis eruit was. Helaas zitten die bij echt appeltjes heus niet allemaal zo recht als bij die mooie in de supert. In de supert zijn ze alleen zo mooi omdat ze niet van de tak getieft zijn. Hebben ze goedje voor, al net zo’n lekker goedje zorgde er een paar jaar geleden voor dat ik met een omhoog gekrulde bovenlip en gezwollen tong naar het ziekenhuis moest. Das geen fijn gevoel en ook niet handig als je de eerste hulp moet bellen trouwens.

Van appeltje tot moes
Maar terug naar die appeltjes, deze kan ik namelijk prima hachelen, beetje zuur maar geen gruwelijke allergische reacties. Deze appeltjes worden lekker geschild en dan in stukken getjopt in een pan met wat water aan de kook wordt gebracht. Daarna stampen we ze nog even fijn tot een geweldige prut, er kan ergens ook nog wat suiker bij en terwijl dat zachtjes staat te prutten ga je de potjes wassen.

Potjes
En die potjes dat was een beetje het probleem, de gulle appelgever had er nog wat over maar ook dat bleek niet genoeg. Dus maakte Frans gebruik van het goede-buur-verhaal en kwam met genoeg potjes terug. De kokende goddelijke moes werd met een eveneens geleende trechter handig in potjes gedaan die op zijn kop stonden voor een paar minuten en daarna rechtop werden gezet. De rest van de dag produceerde ik alsnog een blog, deze om precies te zijn en keek regelmatig glimlachend op van de ploppende geluiden. Ik telde ze, we hebben een fijne voorraad heerlijk smaakvolle appelmoes die tegen de tijd deze blog online verschijnt toch alweer een beetje geslonken is.

 

 

26 thoughts on “Van appeltje tot moes

  1. Oei. Die allergische reactie is minder. Dan ben je beter af met deze appeltjes. Oh, echt hè! Zo lekker! Het water loopt me in de mond.

  2. Lekker is het zeker! Blij dat ik niet zo’n buurvrouw heb. Ben niet van het zelf maken, maar als iemand mij een potje eigen brouwsel meegeeft, zeg ik nooit nee.

  3. Ik zat net al te bedenken, morgen geen sla maar zelfgemaakte appelmoes bij de friet te eten. Al was het alleen maar om die heerlijke geur in huis te krijgen..

  4. ha die Liesbeth
    het gebied ligt zeg maar tussen Zandvoort en Noordwijk
    fototjes vind je hier :)
    kan link niet plakken hihi
    zonnige zondag groet

  5. Geweldig om te lezen. Maar ik ben er niet zo van. Vind het wel jammer dan de Toekanketen het niet meer op het menu zet….met een kers in het midden…

  6. Heel lang geleden dat ik zelf appelmoes maakte. , is echt de moeite niet meer omdat we het nooit als groente of toetje eten. Ik gebruik van die kuipjes in in de rode kool te doen en bij de bruine bonen is dat ook wel lekker.

Comments are closed.