Parachutisten bij Son

De Paulushoeve was in de Tweede Wereldoorlog herkenningsgebied voor de parachutisten bij Son

Steeds wanneer ik beelden zie en veteranen hoor vertellen komt het boven. Het gevoel dat ik geen idee heb hoe het is om bevrijd te worden. Dat ik daar enorm blij mee mag zijn dat weet ik, maar toch die dagen dat hier tijdens Operatie Market Garden een enorme hoeveelheid parachutisten naar beneden kwam, ergens wil ik dat beeld, dat gevoel begrijpen.

En om daar dichtbij te komen, dichterbij dan ooit, wil ik die parachutisten zien landen. Op 17 september 1944 vielen hier binnen drie kwartier zo’n 4500 parachutisten uit de lucht. Het terrein achter de Paulushoeve in Son boven Eindhoven, was bezaaid met parachutes en manschappen. Binnen die tijd kwamen er ook nog 53 Waco zweefvliegtuigen naar beneden. Het kenmerkende vliegtuig waarvan de complete cockpit omhoog klapt en waar de voor jullie inmiddels wel bekende Willys jeep uit kwam rijden.

Een stukje geschiedenis
De Paulushoeve ken ik sinds Frans me er vorig jaar heen bracht, hoewel ik de naam en de geschiedenis al vaker gelezen had, blijft het bijzonder om te weten dat die hoeve een herkenningspunt was voor wat nu veteranen zijn. Vanuit de lucht moet het een vertrouwd gevoel hebben gegeven dat je de goede kant op zweeft, op het dak van de boerderij stond met grote witte letters de naam. De familie die er nu nog woont houdt het verhaal in leven, de toenmalige boer had geen idee van wat er te gebeuren stond en hoewel er ’s morgens nog een dode te betreuren was, vielen ’s middags de Amerikaanse parachutisten uit de hemel. De boerderij werd een opslag van munitie, er werden mannen verzorgd en algauw trokken ze verder, er moesten bruggen beschermd worden zodat de Britse opmars naar Arnhem niet verstoord zou worden.

Al een week keek ik met spanning naar de weersvoorspellingen, waardeloos met teveel wind en hoewel de weerberichten elkaar steeds bleven tegenspreken werd er gesprongen. Hoewel de sprong bij Son een uur vertraagd was, had ik het geluk vlakbij een 75-jarige Amerikaanse parachutist te staan. Met meer metaal in zijn enkel dan normaal was liep hij slecht maar was een fantastische souffleur. Hij prees het weer en zijn collega’s en maakte me enorm aan het lachen met zijn ‘Frenchies in the corn’ opmerkingen. Ze gingen erin, kwamen er veilig uit en sprongen de dagen erna ook. En natuurlijk is 25 nu tegen 4500 toen een groot verschil maar het gaf me een beeld, meer mag het ook niet worden.

De parachutisten bij Son landen op een terrein achter de Paulushoeve

16 thoughts on “Parachutisten bij Son”

  1. willyduvel schreef:

    Heel mooie opnames Fijn dat men dit blijft herdenken Praten met iemand die erbij was moet een genoegen doen Er zijn er niet zoveel meer denk ‘k Niet zo ver van hier in Schaffen bij Diest is er een opleidingscentrum voor para’s Heb daar ook al eens foto’s van gepost maar ……………..is niet te vergelijken met toen he Grts

  2. Sheila @ beineffable.com schreef:

    Ik vind dit ook altijd indrukwekkend. Ik woon in Arnhem, dus je snapt dat hier genoeg is te doen rond de Airborne in september. ‘Helaas’ is het ook altijd de maand dat ik veel op pad ben of ga reizen. Dus ik krijg niet altijd alles mee. Maar als ik kan, ga ik naar de luchtlanding op de Ginkelse Heide. Indrukwekkend, maar ook om de mensen te eren die voor ons zijn gevallen.

    1. VillaSappho schreef:

      Er is dan op alle locaties rond Market Garden wel iets te doen, ik wil eigenlijk ook overal zijn maar dat gaat niet. Dit jaar wilde ik hoe dan ook die luchtlandingen zien en als het kon met ene veteraan praten. Is gelukt en zeker met de laatste ben ik erg blij.

  3. Mrs. T. schreef:

    Echt mooi dat men dit blijft doen … en tja, mijn toespraken las je inmiddels.

  4. Zeker indrukwekkend!
    Ben blij met jou interesse en je schrijfsels hierover.

  5. Edward McDunn schreef:

    Het was destijds een gigantische en moedige operatie Liesbeth, mooi dat het op deze manier wordt herdacht.

  6. Michel schreef:

    4500 parachutisten is gewoon niet voor te stellen, zeker niet in zo’n korte tijd. De bevrijding was voor de mensen een opluchting van het soort die wij ons niet kunnen voorstellen.

  7. natuurfreak schreef:

    Prachtige foto.Dat men er nu nog aandacht aan schenkt,vindt ik bijzonder knap.

  8. fietszwerver schreef:

    prachtig om zo’n oud strijder / bevrijder te ontmoeten
    ik wandelde afgelopen zaterdag van Son naar Sint Oedenrode en kwam langs een boerderij waar in die tijd de 1ste tijdelijke begraafplaats was , nu staat er op een goede 600 meter een mooi en wel onderhouden monument :)

    1. VillaSappho schreef:

      Dat was dichtbij! Heb het monument ’s morgens nog gezien! Ik fietste er ook lang geleden langs onderweg naar Arnhem *klik*

      1. fietszwerver schreef:

        ja dat was een mooi ritje wat je maakte
        er is daar ook heel wat gevochten , en ik vind het altijd mooi om te zien dat z’n monument dan wel is onderhouden

  9. logbankje schreef:

    vorige week ook een eerbetoon geplaatst ter ere van de veteranen.
    Met een filmpje over de intocht in Maastricht. Hans

  10. Sjoerd schreef:

    Ik heb nog altijd respect voor die mensen die hun eigen vaderland verlieten om ons te helpen…. Het verdriet aan hun kant voor allen die hun zoon verloren moet immens geweest zijn.

  11. Matroos Beek schreef:

    Wat een schitterende foto!

  12. Yova schreef:

    Gelukkig was toen mooi weer geweest. Mooie foto heb je genomen. Je ziet grote parachute. Toch weer ontroerend om te zien.

  13. AnneMarie schreef:

    Bij mooi weer wordt er hier ook altijd rond 17 september gesprongen. Het is dagenlang voor het zover is al onrustig in de lucht. Veel verkenningsvluchten en soms al een paar oefen sprongen. Laat het maar bij oefenen blijven. Maar zo’n mooie foto heb ik nog nooit gemaakt. Super.👍👍

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error: