Nieuwe handen

Nieuwe handen

Het is alweer 17 jaar geleden dat er tijdens nieuwjaarsnacht een brand uitbrak in een café. ’t Hemeltje was een café op de tweede verdieping van een ander café aan de welbekende dijk in Volendam. Iedereen kan zich die vreselijke beelden nog wel herinneren, de ruim 250 verbrandde jongeren staan ook bij mij in mijn geheugen gegrift en één van hen, schreef een boek. Nieuwe Handen is het boek van Gerie Smit, zij verteld in korte hoofdstukken, springend van de ramp naar haar herinneringen in het ziekenhuis.

Het boek begint op Oudejaarsochtend, Gerie is een typische meid van 15, gespannen voor de avond, laat wakker en verliefd. Die avond gaat ze met haar vriendinnen naar een café en sluit de avond af in het Hemeltje, een café op de 2e verdieping van een pand aan de dijk. Daar zoent ze met Jeroen, maar het prille geluk wordt ruw verstoord doordat kerstversiering aan het plafond vlam vat door vuurwerk, sterretjes, die in het café aangestoken zijn. Gerie weet het café uit te komen maar door haar ernstige brandwonden zijn ook haar zenuwen verbrand. In de hectiek rond de ramp komt ze via een ander café en een aparte stoel achterin een ambulance in het ziekenhuis terecht. Als ze wakker wordt, weet ze niet dat ze weken in slaap is gehouden en dat haar brandwonden veel erger zijn dan alleen haar handen.

Nieuwe Handen is een fijn leesbaar boek, Gerie komt in het boek over als een prinses met een venijnig karakter en hoewel ik mijn best deed vond ik haar na een aantal hoofdstukken niet meer zo aardig. Gerie overleefd de ramp en leert ondanks haar grilligheid langzaamaan dat ze niet het enige slachtoffer is, dat er ook slachtoffers zonder brandwonden zijn. Nieuwe Handen is een heftig boek, over een dwarse puber die veel te verwerken kreeg en er een geweldig boek over schreef.

17 thoughts on “Nieuwe handen

  1. Prachtig boek, ondanks inderdaad soms de wat “prinses-achtige” stijl.

    Ik heb in mijn vorige werkingeving enkele slachtoffers ontmoet. Zeer onder de indruk van hun vermogen om met verlies om te gaan.

  2. Hoi Liesbeth…

    en of ik me die ramp kan herinneren.
    Wat was dat vreselijk!
    Al die arme jongelui, die verbrand waren en voor het leven getekend. Echt vreselijk!

    Nieuwe handen…
    ja, ik ga dat boek meteen lenen van de bieb…
    Dank voor de tip!

    groetjes van Dasja

  3. Ik kan me de krantenkop nog herinneren: “Jongeren stierven op de dijk.” Mijn vriendin werkte toen nog bij de NOS en heeft alle opnames gemaakt. Ze stapte thuis uit haar auto. Ik heb haar nooit meer zó wit gezien.
    Lijkt me een aangrijpend boek.

Comments are closed.