Maandag 18 juli 2016

Trein foto bij een blog over een treinverhaal en kinder kamp.

Dumpkamp
Vanmorgen achterlijk vroeg stapte ik vanuit m’n werk de trein in. En terwijl ik echt heel erg van plan was een tukje te doen, ving ik een gesprek op tussen twee moeders. Ik had ze al van verre gehoord op het perron en ook in de trein had ik weinig moeite met verstaan waar het allemaal over ging. Beide zagen er goed uit, fris, vrolijk en duidelijk onderweg naar een vriendinnendagje.

In de trein vervolgde ze het gesprek van op het perron, met m’n suffe kop was ik er niet bij maar moeder 1 had het over haar nagelstudio en moeder 2 over haar wandborden. Of die 2 dingen waren van één moeder en de ander deed niks. In de trein viel het gesprek stil totdat Moeder 2 opeens vroeg;

Waar denk je aan?
Naar welk kamp ik Jan Joris en Madeleine José ga sturen.
Je had toch al dat surfkamp?
Ja maar dan heb ik ze 2 weken thuis en nog niet eens samen maar achter elkaar aan! En alle andere kampen zitten vol!
Och nee dat kan niet
Nee want dan kan ik niet naar die spa in Zwitserland.
Kan je ze niet bij je ex brengen?
Nee die heeft ze al 3 weken
Ik stuur Kimberly Chayenne naar zeilkamp en daarna gaan we samen nog een week last minute. Kan je niet nog even bellen?
Ja ik heb wat extra betaald en wat mooie dingetjes geregeld, ze zouden kijken, maar ik ga er vanuit dat ze wel een paar kinderen afbellen. Mijn dochter gaat niet in een bunkbed met één of ander sociale huurwoning-kind.

Uiteraard was ik inmiddels wel over m’n slaap heen. Het gesprek ging nog een goed kwartier door. Over tassen en schoenen, over winkels waar ik de naam al niet meer van weet, over waar en wat er gegeten ging worden, over het scharreltje van de één en de ex van de ander, maar vooral niet over de kinderen.
Bij het uitstappen ging het de dames allemaal niet vlot genoeg en moeder 2 kon het niet nalaten een opmerking te plaatsen in de trant van voetvolk wat stuivertjes moest gaan verdienen en het hele station ophielden. Waarbij ze mij veelbetekenend aankeek.
Ik gaf haar mijn vriendelijkste glimlach en zei haar; ‘Ik weet nog wel een leuk kamp voor u, dan kunt u zelf echt even lekker weg deze zomer’. Het ‘voetvolk’ om mij heen hoorde het sarcasme, maar zij greep haar telefoon terwijl ik het adres en telefoonnummer van een a.zc in de buurt gaf.

21 thoughts on “Maandag 18 juli 2016”

  1. . schreef:

    Knap geschreven maar ze bestaan echt…geloof me maar en veel meer dan je denkt

    1. VillaSappho schreef:

      Ja klopt, dit hoorde ik gewoon in de trein alsof het normaal is

  2. karel schreef:

    ja wilde mijn bezoek wat verkoeling brengen :)
    en de natuur is dan ook mooi
    alle vliegen in 1 klap dus :)

  3. Vreselijk gelachen om je laatste zin!
    Je kinderen zijn je alles, maar daar denkt dus niet iedereen zo over.

  4. Mammalien schreef:

    Is dit echt gebeurd of heb je een mooie verhaal verzonnen?! Wow. Maar ze bestaan helaas wel, dit soort nep-mama’s. Vraag me ook af hoe leuk ze het straks gaan vinden in dat azc van jou :-)

  5. Mevrouw H. schreef:

    Te erg dit soort mensen (bestaan ze echt?!) Maar durven die vrouwen wel met de trein dan? : )
    Goeie reactie!

  6. Zij schreef:

    Jouw reactie! Grandioos!

  7. Rietepietz schreef:

    Vervelend dat kinderen soms door de brievenbus bij je naar binnen gegooid worden, Tja… dan moet je d’r wat mee
    Arme kinderen! Je hoort wel eens dat mensen die bewust kinderloos zijn met de nek aangekeken worden, ik ben ze dankbaar dat ze niet tegen heug en meug kinderen nemen want dat is een zegen voor de kinderen die dan níet geboren worden.

  8. Leonora schreef:

    Wat een super reactie van jou! Bahh.. vreselijk.. dat zijn geen vrouwen maar monsters :’-( Ter aanvulling had ik ook nog wel een adresje geweten… In de leeuwenkooi in Artis!

  9. Rob Alberts schreef:

    Ik ben jaloers op jouw ad rem reageren.

    Bewonderende groet,

  10. Melanie schreef:

    Oh mijn god!
    Vreselijk, die vrouwen die maar “moeder” worden omdat ze denken dat het aanzien geeft ofzo !
    Te bedenken dat er mensen zijn die geen kinderen kunnen krijgen maar die de meest geweldige ouders zouden kunnen zijn, en mensen als dit produceren zich voort en verpesten een kind volledig door ze maar op te laten voeden door derden..
    Gruwelijk !!
    Ik vraag mij dan echt af.. heeft dat tuig zelf nooit liefde gekend en ontvangen van hun ouders ?

    1. VillaSappho schreef:

      Je hebt gelijk, maar wat er ook gebeurd is moeten ze dat herhalen?

      1. Melanie schreef:

        Als iedereen dat massaal zou doen, zou de wereld wel heel fucked up zijn he !
        Dit zijn gewoon huppelkutjes die niets leren van de lessen die ze geleerd krijgen..
        Triest!

  11. Edward McDunn schreef:

    Van dit soort “Dames” gaan mijn nekharen overeind staan Liebeth, knap geschreven hoor.

  12. Eline van vliet schreef:

    Sjezus, dit verzin je. Zeg dat je dit verzint….

  13. Men spreekt over de kinderen al was het de hond of de kat…
    Ergerlijk!

  14. Hillechien schreef:

    Helemaal toppie die reactie. Maar weet je dat het echt zo is. Ik werk veel met kinderen op kamp en die ouders dumpen hun kinderen echt. Op dit moment ben ik bezig met een astronomiekamp. 20 kindjes in de leeftijd van 6 tot 9 jaar. Gelukkig komt mijn jongste Me meehelpen want sta er alleen voor en ondanks dat het kamp van 9 tot 17 uur is stonden gisteren de eerste al om kwart over acht voor mijn neus en werd de twee laatste om kwart voor zes weer opgehaald. Het was druk op de baan ?

  15. karel schreef:

    geweldig
    dus jij weet die adressen en nummers uit je hoofd , knap hoor
    en je ziet het , het komt goed van pas :)

  16. Marije schreef:

    Wat een topreactie van je! ?

  17. Melody schreef:

    Werkkamp….beste plek voor zo’n huppelkut bij wiens geboorte men vergeten heeft welk deel weg te gooien en welk deel te bewaren…foutje bedankt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *