Maandag 10 oktober 2016

Fel herfstlicht over een fietspad

Rondje mist
Zoals iedereen wel heeft gezien was het vanmorgen flink mistig, van het station naar huis fietsend lette ik extra op wetende dat ik als fietser zeer kwetsbaar ben. Een eindje verderop zag ik het dan ook net goed gaan, geen kwaad woord over de bestuurder overigens de jongedame op de fiets had geen licht, had een grijze jas aan en schoot een steeg uit zo de straat op. Onbegrijpelijk. Ik kwam veilig thuis maar was in dubio. Ik was moe, gaar zelfs, niet helemaal fit ook en twijfelde maar besloot toch maar een rondje te gaan fietsen. Beter spijt van iets wat ik wèl gedaan had en zo.

Mistige morgen

Eenmaal mijn straat uit benam de mist me m’n adem en ik kwam samen met te zachte banden dan ook maar moeizaam vooruit, gelukkig is de natuur hier om de hoek en al snel genoot ik van de mysterieuze vormen die bij helder weer helemaal niet zo bijzonder zijn. Ik was zoals altijd heerlijk alleen en sjokte over een paadje. De mist was dik, erg dik en helaas ook niet zo fotogeniek zo zonder een doorbrekend zonnetje.

Ik fietste naar een stuk natuur verderop en terwijl de zon steeds beter zichtbaar werd genoot ik van het bijzondere weer. Helaas was de zon niet sterk genoeg en kwam pas door na het gouden uur. Niet erg, het is weer eens was anders. Ik fietste een weggetje in waar ik eigenlijk niet mag komen en terwijl de zon aan kracht toenam verdween de mist. Het licht werd fel en ik merkte mijn vermoeidheid, stapte op de fiets en ging naar huis. De mist was weg maar het gevaar niet geweken, de felle laagstaande zon ontneemt je alle zicht. Ik kwam veilig thuis en kroop tevreden m’n bed in, ik had geen spijt maar was wèl versleten.

Nat spinnenweb

22 thoughts on “Maandag 10 oktober 2016

  1. Wat sterk van je om toch te gaan. Niet voor niets geweest! Ik moet me er zelf ook weer eens toe zetten. Ik mis nu al dat moois omdat ik niet meer zo vroeg naar mijn werk hoef.

Comments are closed.