Knikkers

een bakje met verschillende knikkers.

Met een rammelende zak naar school en eenmaal op het schoolplein kaal gelopen perken met onbeduidende al dan niet volgeregende putten in de grond. Het is overduidelijk weer knikkertijd, wanneer die begint weet niemand. Een kwestie van een zak meenemen en grote kans dat iemand anders ’s middags al mee komt spelen.

Mijn broer was een kampioen met knikkeren, ik leerde het van hem inclusief de gewoonte mensen af en toe te laten winnen om ze meer knikkers en vooral de grote versies, afhandig te maken. Ik was er helaas een stuk slechter in, ik verloor een groot deel van de collectie die m’n broer zo zorgvuldig had gewonnen maar had er minimaal net zoveel plezier in.

Levendig herinner ik me één van mijn favorieten nog, een rode parel met kleine spikkels erin. Groter dan een knikker, maar kleiner dan de gemiddelde bonk. Iedereen wilde hem van me winnen, hij stond vaak op het spel maar spelen deed ik er buiten nooit mee. Die wilde ik mooi houden. De knikkers met spikkels en de mini’s waren mijn favorieten en het was dan ook toen ik in een bakje in Frans zijn schuur een verzameling knikkers zag dat al die herinneringen boven kwamen. Mijn knikkers inclusief een hoop mini’s, spikkels en mijn rode parel heb ik na jaren stofvangen in de kast eens aan een kind weggegeven. Of er nog met die knikkers gespeeld word weet ik niet, misschien is de knikkertijd wel voorgoed voorbij.

En jullie, ooit met knikkers gespeeld?

19 thoughts on “Knikkers

  1. Oh ja vroeger heel veel geknikkerd. Zuinig op de mooiste was ik ook. Die wilde ik gewoon niet verliezen. Waar mijn knikkerzak met inhoud is gebleven weet ik niet!

  2. Met aan het einde die ijzertjes waar dan geluid dan afkwam. Die had ik.

  3. ik was daar niet zo goed in eigenlijk, vooral in het wachten niet.. Meestal stopte ze ik ze uit verveling in mijn mond en ik weet nog dat ik er een keer bijna in ben gestikt. Kinderen op mijn werk knikkeren niet maar hebben wel zo’n knikkerbaan weet je wel, zo’n toren met van die toeters en bellen waarin die knikkers dan naar beneden denderen. DAT vind ik dan wel weer echt heel erg gaaf.

  4. Absoluut. Ik had uiteindelijk een enorme doos vol knikkers. Weet nog god dat ik bij mijn afscheid van de lagere school de doos met glaswerk op z’n kop zette op het schoolplein. Heel veel rollende knikkers en rollende kinderen :)

  5. Nostalgie al heb ik zelf eigenlijk niet zoveel geknikkerd maar je zag het vroeger wel overal buiten. Je hebt gelijk ik zie het hier eigenlijk nooit meer en dat terwijl er toch een basisschool op de hoek van de straat is.

  6. Mijn oudste zoon heeft nog vaak gespeeld met knikkers, maar mijn kleinzoontjes heb ik dit nog nooit weten doen.

  7. Ik schreef er ook een blog over.
    Knikkeren, ik zie het nooit meer. Gebruik ze als decoratie in een glazen schaal waar ik bloemen in leg. Deze week zijn dat zonnebloemen.

  8. ow knikkeren en kaatsenballen dat waren de spelletjes die ik het liefst deed!! Beide spelen zie ik niet meer in het straatbeeld en ik woon toch in een kindrijke buurt!

  9. Het draaide vroeger om knikkers….en nu nog…!!….jeugdherinneringen… :-) :-)

  10. Ik heb ook heel wat af geknikkerd. Winnen en verliezen hoorde er gewoon bij.

  11. Bij ons knikkerden de jongens dus en de meisjes mochten niet meedoen van hen… ik stond erbij en keek ernaar en mocht er af en toe eentje vasthouden…

  12. Knikkers… wij hadden er ook veel in huis. De broers knikkerden erop los. Die kleurige glanzende glazen balletjes’ die ik graag gewoon vasthield. Geloof het of niet, ik heb er een zakje liggen… gekocht zomaar om ze af en toe eens door mijn handen te laten gaan. Een heerlijk gevoel. En mooi om naar te kijken. Je brengt me op een idee: ik leer de kleinzoon knikkeren. Én het liefst buiten. Er is meer in het leven dan het gestaar naar die tablet… we beginnen met de knikkers!

  13. Nou en of. Ik heb veel geknikkerd en veel gewonnen maar ja tegen die grote jongens uit de zesde klas kon ik niet op. Zij waren mij net te slim af. Ik zie het eigenlijk ook nooit meer.

  14. goh dat is lang geleden :) , maar ja heb het jaren gespeeld op school en thuis in de straat , dat kon toen nog er stond maar 1 auto
    de laatste voeg tussen stoep en muur was ons doel
    je ziet het nooit meer , dus of het nog gedaan wordt , ik zou zeggen van niet

  15. Neen ik nooit .Was de oudste thuis en moest altijd de kleintjes mee op sleeptouw nemen.Dus zelden een momentje voor me zelf gehad

Comments are closed.