Hoe ik mijn prins met Willys jeep leerde kennen

Hoe ik mijn prins met Willys jeep leerde kennen

In 2015 ontmoette ik Frans tijdens een herdenking in een dorp niet ver hier vandaan. Hij was daar met zijn jeep en in de kleding die daarbij hoort. Ondanks de hoeveelheid wagens was hij het die me opviel lees hier hoe ik mijn prins met Willys jeep leerde kennen.

Het was teringweer. Ik was compleet verzopen voor ik überhaupt in de buurt van dat dorp was en ik kon niet eens terug naar huis want ik had beloofd foto’s te maken. Stinkbeloftes zal ik ongetwijfeld gedacht hebben maar ergens was het gewoon vet de bedoeling dat ik Frans leerde kennen. Of ik wilde de tank zien die kwam, dat kan ook.

Hoe ik mijn prins met Willys jeep leerde kennenFrans nodigde me uit te schuilen in zijn jeep, waar het dak noodgedwongen opstond, maar ik wist dat ik fotomomenten zou missen en schuilde bij een vrouw onder haar paraplu. Ik raakte wel met Frans aan de praat en ik vond hem meteen een schatje. Die avond hadden we elkaar nog aan de telefoon maar toen bleek wel dat we beide nog wat shit uit het verleden hadden. We zouden nog een rit in de jeep maken maar dat zei hij af. En omdat ik vind dat mensen wel een beetje moeite voor me mogen doen waren we zo een jaar verder.

Een jaar later zag ik Frans weer, weer zo’n evenement maar nu was het droog. En o ja, ik liet hem rustig staan en ging het terrein over. Sprak met kennissen, maakte foto’s ouwehoerde wat, maar na een half uur (ahhhh) stond Frans er nog steeds en ben ik maar naar hem toe gegaan. Ik had niet bepaald oog meer voor de kennis die Frans bij zich had. Wel vielen Frans zijn ogen me op. En zijn lieffigheid, hij maakte schijnbaar moeiteloos mijn fiets vast aan de jeep en ik hoefde daar niet bij te helpen.

Een leuk feitje over Frans en mij. Onbewust heb ik hem al eerder gezien. Lang geleden toen ik nog zogenaamd gelukkig in Valkenswaard woonde heb ik eens foto’s gemaakt tijdens de herdenking bij de oorlogsbegraafplaats daar. De voertuigen zette ik vanuit dramatisch slechte hoek op de foto en heb ik nooit gebruikt maar ook niet weggegooid. Bij toeval keek ik er doorheen en herkende meteen mijn lieve vriend in zijn kleding en wagen.

En de rest is geschiedenis, in die week stapte ik ondanks werk en verplichtingen nog een aantal keer in zijn jeep. Pas die zaterdag zag ik Frans in zijn gewone kleding, maar nu nog vind ik hem een extra lekkerding in zijn beige vliegenierspak die hij draagt bij de Tweede Wereldoorlog evenementen zoals vandaag. Want het is 18 september en het is alweer 2 jaar geleden dat ik nietsvermoedend in zijn jeep stapte, geen idee had waar de reis naartoe ging maar nu vooral wens dat die reis nog heel lang mag duren.

 

26 thoughts on “Hoe ik mijn prins met Willys jeep leerde kennen

  1. Wat ik me er van herinner dat je een paar logjes schreef over de ritjes met de Willy zónder te vertellen “hoe het zat” , Tóen al kon ik tussen de regels door lezen “dat het iets werd”;-)
    Het is je gegund hoor, en Frans natuurlijk ook! Maar je bent wél hebberig want nu heb je twéé prinsen;-)

  2. Het kan verkeren. De tijd kun je niet stilzetten of terug draaien, maar er liggen nog heel wat jaren te wachten, geniet ervan.

  3. Je werd gestuurd!
    Weet nog dat je het ons vertelde lopend over de Breestraat in Beverwijk.
    Ik wens jullie nog mooie ritten samen in het leven.

    1. Ik moet heel erg sneaky zijn met foto’s maken van hem. Ik stond een boek te fotograferen draaide me om en drukte af. Gelukkig scherp met goede instellingen en zonder dat hij het allereerst door had.

  4. Leuk om te lezen. Een lief verhaal. Jullie zijn gewoon voorbestemd voor elkaar. Het had ff tijd nodig maar het is goed gekomen. Nog heel veel fijne en goede jaren gewenst.

  5. Gefeliciteerd!
    Leuk stel zijn jullie, zeker nu ik jullie ook een keer in het eggie gezien heb. Ik hoop dat jullie nog heel veel jaren samen gelukkig mogen zijn.

Comments are closed.