Hoe bevalt het leven in een dorp?

Hoe bevalt het leven in een dorp?

Inmiddels alweer een maand of twee woon ik nu in Natdorp een klein gat niet ver van Eindhoven en Helmond. Twee maanden die voorafgegaan werden door een jaar van kennismaking met dit dorp en de omgeving. En daarom stel ik mijzelf dan ook de vraag; Hoe bevalt het leven in een dorp?

Geroddel
Want hoewel altijd in voor een gezellig praatje heb ik wel gemerkt dat ik stadser ben dan ik dacht. Ik ben dol op de natuur niet op geroddel. Voor die natuur zit ik hier goed, maar dat gelul dat ben ik na die paar maanden wel beu. Aan alles merk ik dat ik nagekeken word. Ik weet dat Frans en ik niet bepaald het standaard koppel zijn, maar is dat gelul nodig? Ik word er af en toe baldadig van en heb dan de neiging Frans in het openbaar in zijn kont te knijpen. Dan hebben die opgedroogde wijven van Frans zijn leeftijd iets om aan te denken als ze bij de plaatselijk grootgrutter of middenstander hun portemonnee legen.

Duur
Want die plaatselijke grootgrutter, das een dure. Ik kom er dan ook zelden, hoe goed de slager en de bloemist in het dorp ook zijn ik heb er niets gekocht en verwacht dit ook niet in de nabije toekomst. Is het stads wanneer ik het liefst redelijk anoniem door een winkel sjok? In het gat waar ik woon hebben ze zelfs een drogist, waar ik wel eens kwam. Tot ik in de gaten kreeg wat de prijsverschillen waren. Dezelfde winkel op andere locatie is namelijk goedkoper.

Omgeving
Maar niet alles is negatief. Het dorp zelf is niet zo interessant maar ik ken de omgeving van mijn eerdere fietstochten en kan niet anders zeggen dat ik prachtig woon. Opeens merkte ik, dat ik eigenlijk niet zoveel meer nodig heb. Natuurlijk is een uitgebreid centrum op fietsafstand makkelijk, maar hoe vaak heb je echt iets nodig en kan het niet even wachten?

Station
Zoals eerst even naar het station fietsen, dat is nu wat verder. Maar hoewel ik het liever niet toegeef merk ik wel het gemak van de auto. We zijn vaker even weg en sneller ook instappen en gaan. Pasgeleden genoten we nog van de eerste mooie dagen en reden we langs het water over van die dijkweggetjes om vervolgens door een groot dorp te wandelen. Hoewel ik van de week wel even twijfelde bij die zo vertrouwde treinkaartjes, ga ik nu gewoon liever samen met Frans op stap en dat is met de auto handiger.

Conclusie
Jaren geleden zei een toenmalige vriend, volgens mij kan jij overal wennen als de supermarkt maar om de hoek zit. Daar heeft ‘ie wel degelijk gelijk in. Ik zie onderweg de mooiste boerderijen met de door mij zo vurig gewenste levende haven die ik hier op 5 katten na niet kwijt kan. Maar als ik me dan realiseer hoelang ik moet fietsen naar een winkel, een bibliotheek, dan ben ik opeens weer heel blij met mijn plek in Natdorp, hoe weinig ik dan ook met dit gat heb en ook niet verwacht te krijgen.

21 thoughts on “Hoe bevalt het leven in een dorp?”

  1. Aukje schreef:

    Klinkt misschien gek, maar ik zou zo met je willen ruilen.
    Als het in de buurt van mijn kinderen en kleinkinderen zou zijn natuurlijk.

  2. Flavie schreef:

    Roddelen is volgens mij iets typisch voor een dorpje… alhoewel het overal wel gebeurt. Zo hebben de mensen iets om over te babbelen 😉 .

  3. Je woont toch ergens voor jezelf en je maatje.
    En de rest kan je gestolen worden, alhoewel makkelijker gezegd dan gedaan !

  4. Mirjam Kakelbont schreef:

    Heerlijk, wonen in een boerengat. Ik vergeet nooit de eerste dag dat ik mijn gekochte dijkhuisje binnenliep. Meteen kwam een buurvrouw aandraven die van alles begon te vragen. Of ik er alleen kwam wonen, een vriend had…? Ik had snel genoeg van en vroeg of ze hier allemaal zo nieuwsgierig waren? Ze roddelen maar een eind weg, ik doe waar ik zin in heb. Frans zou ik eens flink in z’n kont knijpen als ik jou was (-:

  5. meninggever schreef:

    Een stadsbewoner zal altijd moeten wennen aan de dorpse omgeving. Maar omgekeerd ook. Vandaar dat je vaak ziet dat dorpsbewoners eenmaal in een stad woonachtig, die willen omvormen tot een dorp. Zonder drukte en herrie. Omgekeerd zijn wij stedelingen niet in staat om een dorp die voorzieningen te geven die past bij ons voormalige leven. Maar ook in mijn stad zijn buurten die dorps zijn qua geroddel, stil, en waar de dichtstbijzijnde super ook nog best ver weg gelegen is..

  6. francky schreef:

    Eenzaam zul je er wel niet worden als iedereen iedereen kent.
    Ik weet niet of ik er zou kunnen wennen.
    Ik ben met Roeselare vergroeid.

  7. Edward McDunn schreef:

    In de dorpen weet bijna iedereen alles van elkaar, en dat is toch wel een nadeel vind ik.

  8. Yova schreef:

    Roddelen hou helemaal niet van. Mopperen kunnen wel. Maar….. Roddelen is juist niet goed voor de dorp. Roddelen maken juist fouten.

  9. Regenboogvlinder schreef:

    Zolang jullie het samen maar mooi hebben laat je iedereen maar lekker kletsen.. Zeist is een dorp, heeft geen stadsrechten. En dorps voelt het wel hoor. Ik ben ook erg op mezelf. En ik zeg altijd.. als mijn huis me past kan ik overal wonen.. maar nu dus wel graag, zoals hier, lekker dichtbij de winkels..

  10. Harry schreef:

    Lijkt mij heerlijk om dingen te doen waar dan lekker over geroddeld kan worden.

  11. Mrs. T. schreef:

    Het gat waar ik woon is nog veel kleiner. Ben er geboren en getogen, maar heb er verder niet heel veel mee. En ze laten me gewoon met rust hoor, die dorpsbewoners.

  12. Rietepiets schreef:

    Rijswijk, waar ik woon is niet echt een dorp meer, maar het oude centrum is toch nog een beetje dorpsachtig en daar voel ik me heel prettig bij. Veel prettige dan de anonieme grote stad waar ik geboren en getogen ben. Aan geroddel doe ik niet mee, ik weet nooit iets wat me geen goede gesprekspartner maakt om te roddelen. Dat hadden m’n “dorpsgenoten”best wel snel door , ik hoor dius ook nooit roddel. De dorpswinkels koop ik graag, inderdaad wel iets duurder maar als je niet écht op de kleintjes moet letten is het fijn te helpen voorkomen dat ook die winkeltjes sluiten.

  13. Sjoerd schreef:

    Ik woon hier in een deelgemeente met 25.000 inwoners, waarvan heel veel mij kennen. I love it…

  14. fialas schreef:

    Ik kom uit de Sweelinckstraat in Amsterdam, de Albert Cuyp om de hoek. Onze buurt was eigenlijk een dorp, ik kende al die mensen en miste ze toen ik in het Limburgse Stein kwam te wonen.Maar ik was 19 en al gauw de geliefde benjamin van de buurt, ook toen we allemaal babies kregen, ik bleef het jonkie uit Amsterdam en als ik een opmerking maakte moest iedereen lachen want ze hadden geen TV en nog nooit een Amsterdammer gehoord. Nu woon ik in een ander dorp,hoor er helemaal bij en voel mij senang tussen de intellectuele elite.
    maar toch, je vindt in edere stad het dorp, maar in geen enkel dorp vind je de stad.dus zo af en toe moet ik naar Amsterdam. En ben dan zielsgelukkig als ik weer thuis kom.

  15. Michel schreef:

    Dat geroddel ken ik, meer dan tien jaar geleden woonde ik in een klein dorpje. Maar 1 oor in en 1 oor weer uit. Laat ze maar denken.

  16. schrijfsels schreef:

    Ik woon ruim 27 jaar in een piepklein dorp. Ik woon hier niet voor het plezier van de overige dorpsbewoners maar voor ons woongenot

    1. VillaSappho schreef:

      Je hebt helemaal gelijk!

  17. Bertie schreef:

    Sommige mensen vinden me nog steeds verwaand als ik mijn Hollandse mond open doe. Na veertig jaar…

  18. Matroos Beek schreef:

    Knijp maar eens lekker in zijn kont. Ze vragen erom.

  19. Rob Alberts schreef:

    Natuur en stad binnen handbereik heeft ook mijn voorkeur.

    Ach, dat roddelen went wel.

    Zonnige groet,

  20. fietszwerver schreef:

    prachtig gemopper van tevredenheid , zo lees ik het
    nu je wat vaker in de auto zit , kan je de terugweg wel langs een supermarkt en zo meer in plannen , toch
    overal wordt geroddeld , ook in de stad , maar toen hoorde je het niet 🙂
    geniet de mooie natuur en de rust
    fijn weekend groet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *