Het Dorp

Uit het Dorp van Wim Sonneveld

Het Dorp van Wim Sonneveld is een lied geschreven door Friso Wiegersma. Het Dorp gaat over Deurne, over de teloorgang van het dorpsgevoel, over de tijd dat alles beter was. Het gaat over waar Friso Wiegersma, die zich ook Hugo Verhage noemde, opgroeide. In het lied verwijst hij met een regel naar zijn ouderlijk huis.

Zijn ouderlijk huis, nu museum de Wieger, ligt aan de Liesselseweg en het pad wat nog steeds bestaat heet sinds 2008 officieel ‘Het tuinpad van mijn vader’. ‘Het dorp’, is niet langer het dorp van toen maar het nummer hoor je nog steeds met regelmaat in het centrum van de stad. Het carillon van het gemeentehuis speelt het.

Toen Sonneveld de tekst van Het Dorp zag, was zijn eerste reactie niet bepaald positief, hij schijnt zoiets als ‘dat lijkt me een ontzettend vervelend idee’ hebben gezegd. Later vroeg Sonneveld Wiegersma zelf een Franse chanson, La Montagne van Jean Ferrat, te vertalen maar omdat dat nummer over een bergdorp gaat besloot Wiegersma alsnog de tekst van Het Dorp te gebruiken. Sonneveld ging meteen akkoord, het werd één van de liedjes die hij het liefste zong.

Hoewel Het Dorp een slechte start had, werd het vijf keer uitgebracht op vinyl single, de eerste keer in 1970, kort na Sonnevelds dood in 1974 en de laatste keer in 1981. Hoog in de ranglijsten kwam het nummer niet tot 2008, toen stond hij op de eerste plek van de top 100 van het Nederlandse lied. Een plaats waar het nummer van mij mag blijven staan, want hoewel Sonneveld het nummer zelf niet schreef maar zijn partner Wiegersma, vind ik het één van de mooiste nummers ooit geschreven en zal het mij altijd terug laten denken aan een stukje van ‘mijn vroeger’, de tijd dat alles beter was en ik het nummer leerde kennen omdat mijn opa en oma het zongen.


~~~

19 thoughts on “Het Dorp

  1. Prachtig liedje… (en die articulatie!)

    Het doet me altijd denken aan het dorp van mijn ouders, waar vroeger een bakker, slager, fourniturenwinkel en boekandel/postkantoor waren. Naast de kerk en de kroeg.
    Alleen de kerk staat er nog.
    De diensten delen ze om de week met de kerk uit het naburige dorp…

    En het doet me denken aan het boek: Hoe God verdween uit Jorwerth van Geert Mak.
    Als dit thema je aanspreekt is dit boek ook zeker een aanrader!

  2. Sommige dorpen hebben nog steeds die sfeer om zich heen. Zelfs wijken in steden kunnen soms zeer dorps overkomen. Het zijn vooral de centra die een verkeerd beeld geven van een totale woonomgeving. Overigens een aardige vent die Sonneveld. Wel eens ontmoet en dat was een wederzijds genoegen. Veel gelachen…

  3. mogelijk zijn beste vertolking

    alhoewel de tekst nu niet meer actueel is

    in ” la montagne” gaat het om jongeren die hun dorp verlaten om elders werk te zoeken

    groeten

  4. Oef. Het dorp, daar kraag ik gelijk een nostalgisch gevoel van. Uit de tijd dat alles anders en misschien wel beter was. Een gevoelig lied over vergane glorie. Mooie achtergrond informatie wat het lied nog interessanter maakt.

  5. Ik ben heel blij dat “ons dorp” nog een beetje bestaat. Al ben ik er niet geboren en is de boom nu gekandelaberd, het is nog steeds een soort dorp, de kerk met een pomp ervoor…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *