Mijn grootste ergernissen aan de mobiele telefoon

Mijn grootste ergernissen aan de mobiele telefoon

Hoewel deze groen is, ben ik thuis opgegroeid met precies dezelfde telefoon. Die was net niet wit, maar had wel zo’n heerlijke draaischijf. Nostalgisch dat ding en ik verlang enorm terug naar de tijd dat er thuis één zo’n telefoon stond en je er tevreden mee was. Lees mijn grootste ergernissen aan de mobiele telefoon en laat weten of je je erin kan vinden.

Onthouden
Hoewel een draaischijf niet heel handig was, wist je wel verrekte snel alle nummers uit je hoofd. Ik weet na een jaar nog steeds Frans zijn telefoonnummer niet, heb ze overigens wel nog ergens opgeschreven staan buiten mijn telefoon.

Bereikbaar
Als je telefoon niet opneemt vinden mensen meteen dat je niet bereikbaar bent. Zelfs tijdens m’n werk moet ik maar gewillig opnemen. Als je vroeger op je werk gebeld werd kreeg je een hartaanval want dan was er iets ernstigs thuis.

Domme vragen
Bel ik gelegen? Ja hoor anders neem ik niet op. Waar ben je? Tenzij ik een afspraak met je heb en te laat ben, gaat dat niemand wat aan. Ben je aan het doen? Zeg jij belt me, vertel wat is er.

Onderdrukte nummers
Ben een beetje in tweestrijd, aan de ene kant wist je vroeger ook niet wie er belde aan de andere kant wat maakt het uit laat je nummer zien. Er word dan ook veel meer gebeld dan vroeger en niet alleen door onszelf. Er hebben heel wat mensen werk omdat mensen lastig gevallen moeten worden, het bel-me-niet register ten spijt.

Bedrijven
Als ze jou nodig hebben moet je maar meteen opnemen maar even terugbellen omdat je hun belletje net miste gaat totaal niet. Je komt in een slangenkuil van doorverbinden terecht en tenzij ik iemands persoonlijke nummer weet, bel ik niet meer terug. Ik heb geen zin meer in wachtrijen, dat gejank van Nora Jones, liftmuziek of ellenlang doorverbonden worden omdat ze geen idee hebben wie jou nou gebeld zou hebben.

Voicemail
Nog zo’n fucker, tegen de tijd dat ik dat kreng afgeluisterd had belde diegene weer. Mijn voicemail staat uit. Weet je hoevaak er niet is ingesproken met *ruis…klik*. Ja die hele zin dat ik even niet op kon nemen is niet duidelijk. Ook de mensen die inspreken met hé met Mike bel me even terug. Ik ken geen Mike. Of bel me even terug op het nummer waar ik nu mee bel en dan even vergeten zijn dat er meer hondjes zijn die Fikkie heten èn dat je nummer onderdrukt belde.

Ongeduld
Zie je de gemiste oproep, komt er al een mail binnen dat ik ‘svp zsm moet terugbellen’. Doe je dat braaf gaat het over iets totaal niet belangrijks van over een paar weken, wat ook nog eens niets voorstelt en wat prima in een mailtje had gepast. Nee mensen je hoeft echt niet te bellen als het om dingen als ‘neem je dat boek mee wat ik wil lenen’ of ‘kan je over twee weken een half uurtje eerder zijn’ gaat.

Jup ik verlang terug naar die draaischijf, naar de tijd dat je geen idee had wat vliegtuigstand is maar gewoon de hoorn ernaast legde, naar de tijd dat je telefoonnummers uit je hoofd wist omdat je ze moest draaien. Maar vooral naar de tijd dat je dat etterige, flitsende en bliepende stuk ellende niet altijd bij je hoefde te dragen omdat ‘niet thuis’ ook ‘niet bereikbaar’ betekende.

26 thoughts on “Mijn grootste ergernissen aan de mobiele telefoon”

  1. henk50 schreef:

    Overigens: wat wel een heel gedoe was was bijvoorbeeld als je de dokter moest bellen en de in gesprekstoon kreeg. Niks geen herhaling. Opnieuw het nummer draaien (!). 646505. En dat soms veertig keer. Maar het nummer heb ik onthouden…

  2. henk50 schreef:

    Met die draaischijf kon ik tenminste nummers uit mijn hoofd onthouden. Dat lukt me nu voor geen meter meer. Of zou dat mijn leeftijd zijn?

  3. willyduvel schreef:

    Enkel een openklapbare nokia enkel in geval van nood gewone vaste tel zonder antwoord apparaat en we redden het ook !! Grts

  4. Ik kan me zo goed vinden in een aantal frustraties die je hier beschrijft.

  5. meninggever schreef:

    We kunnen niet meer zonder. Ik stam nog uit een tijdperk dat een telefoon thuis pure luxe was. Wij hadden die niet. In de beginjaren was er de sigarenman een paar huizen verderop die diende als postkantoor voor veel buren. Bellen was voor rijkere of wellicht welvarender types. Later kwam er zo’n grijze PTT-telefoon in huis. Mijn moeder gebruikte die nog steeds tot de week voor haar dood. Toen liepm ik al met een handige mobiele variant in de rondte. Tegenwoordig een iPhone met alles er op en aan. Maar bellen doe ik nog maar zelden. We appen….

  6. Rob Alberts schreef:

    Telefoon of niet, altijd bereikbaar moeten zijn is de ziekte van deze tijd!

    Vriendelijke groet,

  7. Deborah Hamar schreef:

    hahaha ja geweldig he, dat overal bereikbaar zijn.. PPFFF.
    Heb mijn voicemail overigens ook uit staan. Heb je mij nodig dan bel je nog maar een keer. Neem ik niet op, dan ben ik lekker met wat anders bezig. Ik probeer steeds meer mijn telefoon gewoon in mijn tas te laten zitten. En verdraaid, soms vergeet ik hem nog ook.

  8. rietepietz schreef:

    Hoewel ik sinds een paar maanden dus wél een äaifoon”heb doe ik er vrijwel niets meer mee dan met de oude , bereikbaar zijn voor de paar mensen die belangrijk voor me zijn. Oke, whatsapp is erbij gekomen maar ook alleen met dat kleine groepje. Thuis nog een vaste lijn mét antwoord apparaat, werkt goed maar ik ben ook niet erg van de OH praatjes. Met telemarketing ben ik snel klaar, Ik weet nog alle oude nummers uit het hoofd, de mobile nummers niet maar die staan inderdaad ook op papier.

  9. Henk Jonkvorst schreef:

    Het gevaar en de onvermijdelijke ongelukken die de mobiele telefoon in het verkeer veroorzaakt zijn voor mij de bron van ergernis.

  10. Zij schreef:

    Pure nostalgie die draaischijf. Wij hadden eerst een zwarte en daarna de modernere versie in het beige :-)

  11. Renesmurf schreef:

    Onze huistelefoon was oranje, en nu heb ik een huistelefoon van Ziggo, en verder niet bereikbaar.

  12. Regenboogvlinder schreef:

    Bij mij gaat ie ’s nachts tegenwoordig helemaal uit. Krijg niet alle trilstanden etc weg en die hoor ik al zet ik hem op stil.
    Verder ben ik gewoon blij met dat ding. Ik ga gewoon met mijn tijd mee hoor!

  13. fialas schreef:

    sinds A. haar enkel heeft gebroken omdat ze hard de trap afrende naar de rinkelende telefoon neemt ze alleen nog maar op als ze niet bezig is en niet te ver hoeft te lopen.
    mailen doet ze wel, o.a. met mij, en dat blijf ik toch altijd een prettig communicatiemiddel vinden.

  14. EJW schreef:

    Ik heb dus geen smartphone en als ik de deur uitga zet ik ‘m uit. Mijn Nokia is nog een ouderwets ding maar draaien hoef ik natuurlijk niet wat ik toch wel makkelijk vind, evenals het geheugen waarin de nummers staan. Ik onthou die altijd slecht.

  15. Eline van Vliet schreef:

    Was het maar zo dat mensen nog bellen: ik krijg alleen nog maar Whatsappjes. Alsof mensen ineens geen tijd meer hebben voor een gewoon gesprek.

  16. Sjoerd schreef:

    Als echte ICT manager wil ik dat ding gewoon niet missen… En ja ik kan hem uitzetten, maar dat wil ik niet.

  17. Ximaar schreef:

    Ik ervaar het als een vorm van terreur. Ik ben nog niet aan een mobiele telefoon begonnen. Was onlangs wel van plan om een smartphone zonder belfunctie aan te schaffen. Op m’n vaste telefoon zit een antwoordapparaat. Als ik kook of eet of iets anders belangrijks doe, dan neem ik niet op en bel wel terug als het mij uitkomt.

    M’n mail haal ik overigens ook maar een paar keer per dag op als het mij schikt. Volgens mij zijn er veel mensen die alles uit hun handen laten vallen als ze een bliepje van een mailtje, sms, whaysapp, twitter of facebook horen.

  18. Shaina schreef:

    Bespottelijk hoe fietsers, automobilisten, gasten in restaurants, moeders en vaders achter de kinderwagen de hele dag op die schermpjes zitten te kijken en nergens anders aandacht voor hebben. Zelfs niet voor degenen in wiens gezelschap ze zijn, want die doen namelijk hetzelfde (behalve dan natuurlijk die baby’s in de kinderwagens;-) )
    Net zo erg vind ik het als iemand in mijn gezelschap de telefoon opneemt en vervolgens ‘gezellig’ minutenlang gaat zitten beppen. Zó onfatsoenlijk! Je kunt toch zeggen dat je terugbelt!
    Of met het telefoontje de AH door, bij wijze van digitaal boodschappenbriefje of om de boodschappen te vinden.
    En nog erger: alles, maar dan ook alles op FB zetten, brrrrr.
    Toch wil ik mijn mobieltje niet missen, want tegelijkertijd reuze handig. Je moet er alleen voor zorgen dat het ding niet de baas wordt over jou en beseffen dat er een uit-knop op zit.
    Het toestel met draaischijf hoef ik niet terug, altijd dat gedoe met het snoer.

  19. matroos schreef:

    Oh ik heb ook een ouderwets mobieltje,kun je enkel mee bellen niks geen internet. En de vaste telefoon heeft een antwoordapparaat,heel handig tegen ongewenste belletjes.

  20. fietszwerver schreef:

    ik ben net als natuurfreak hihi
    en toch ook wel als Liesbeth , geen voicemail , niet terugbellen naar onbekende nummers
    al zeg ik als ik een bericht zie als oproep gemist , als het echt belangrijk bellen ze wel terug
    nog zo iets , loop je een keer in een winkelstraat , ja echt een zeldzaamheid hoor , komt er iemand die vraagt , ” mag ik wat vragen ”
    vast antwoordt onder het doorlopen ” heb je zojuist gedaan ”
    lang leve die draaischijf
    fijn weekend groet

  21. Matroos Beek schreef:

    Ik gebruik mijn smartphone amper, maar nu is hij wel van nut… we zitten zonder internet en ik gebruik hem als hotspot!

  22. Spontanity schreef:

    Ehm…..
    Ik kan zonder hoor, maar…..
    Zou ik niet willen.
    Maar aankomend weekend ben ik een soort van onbereikbaar.

  23. Michel schreef:

    Ik was vroeger al niet zo’n beller, maar sinds de mobiele telefoon er is vind ik het een nog grotere stoorzender dan voorheen. De meeste telefoontjes gaan over niks en ik ben het geheel met je eens dat de voicemail ook een irritante uitvinding is. Kost ook nog eens geld om af te luisteren. En dan een bericht krijgen als ‘kun je me terugbellen’, terwijl dat wel zichtbaar is aangezien het nummer als gemiste oproep wordt vermeld. Heb een haat/liefde verhouding met mijn telefoon, maar goed, helemaal zonder is in deze tijd ook weer lastig.

  24. Ik doe het nog per tamtam. Dat is een heel gedoe want hoe kom je tegenwoordig over dat geblieb van die telefoontjes uit. Bovendien: wie kent er nog tamtams? Het voordeel is dan wel weer dat ik pas de tamtam in stelling breng als ik echt heel nodig iets moet mededelen.

  25. Ferrara schreef:

    Ik ga maar weer eens op herhaling met de opmerking dat Ik een mobieltje heb uit de tijd van de rooksignalen en daarmee, als het echt moet, goed te bereiken.

  26. natuurfreak schreef:

    Daar heb ik geen last vanWil ik niet gestoord worden zet ik hem uit

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *