Geen uitzicht vandaag

Geen uitzicht vandaag

Het is mistig als ik naar huis rij, heb die mist op zien komen gedurende mijn nachtdienst wat op zich niets vreemds is. Maar alleen die dikte, nog langzamer dan normaal rij ik naar huis. Ik moet een paar nare kruispunten over waar ik als fietser geen voorrang heb en dat ook niet pak. Ik moet een weg in die wel verlicht is maar na de eerste lantarenpaal zie ik helemaal niets meer. Hier rechts is zeker weten een abri en daar verderop een boerderij. Een vage vorm priemt door de mist. Ik gebruik het ter oriëntatie want ik moet ook nog een keer afslaan. Daar ergens, een onverlichte weg in.

Een kleine wereld omringt me, benauwd me. Bomen verschijnen zomaar vanuit de mist, auto’s hoor je eerder dan hun koplampen zichtbaar zijn. Een eenzaam gevoel bekruipt me als ik iets hoor. Ik stuur van het fietspad af en snij een tegemoetkomende fietser. Dat die dombo tegen het verkeer in en zonder verlichting rijdt, helpt mij bijna de greppel in. ‘Stomme trut’, ‘als je dood wil moet je op de weg gaan fietsen zonder je licht’. De mist remt mijn zicht, niet mijn woorden en zwijgzaam stapt ze weer op haar fiets, zonder licht.

Ook ik stap weer op en sla een onverlicht pad in. De molen die er gisteravond echt nog stond is ondanks de verlichting niet te zien langzaam rij ik verder volg de witte strepen op mijn pad en rij mijn voortuin in. Tenminste dat denk ik. De verlichting schiet aan en in het raamkozijn herken ik Doezel, geen uitzicht vandaag liefje.

27 thoughts on “Geen uitzicht vandaag

  1. Er bestaat ook een soort navigatie voor fietsers. Zelfs op je smartphone. Zie je tenminste de weg vooruit en alle akelige kruispunten. Nu nog een soort radar om tegenliggers te ontwaren. Het komt er weer aan, de mistperiode…

    1. Ik ontweek tenauwernood een dom wijf afleiding van mijn telefoon heeft een mens echt niet nodig.

  2. Als het niet dichter is dan zoals op deze prachtige foto, vind ik het niet erg, maar anders krijg ik altijd een benauwd gevoel ………..

  3. Ik woonde in een donkere polder. Het donker was nooit een probleem voor mij.
    In een zware mist ooit nog eens verdwaald.
    Ik was aan het ploegen en werd toen om 02.00 uur ’s nachts afgelost door mijn vader. Lopend naar huis en ondanks dat ik mij kon oriënteren op het geluid van de tractor achter mij, kwam ik bij de boerderij van de buren uit, die 500 meter bij ons vandaan lag.

  4. Verschrikkelijk mist en heel erg beanstigend
    Ik kreeg kippenvel bij het lezen van je post
    Hopelijk blijft de mist de volgende dagen weg,het is al erg genoeg dat je na de nachtdienst nog naar huis moet trappen.Respect voor u.

  5. Oeh.. heb echt zó’n hekel aan mist als ik de weg op moet. Het is mooi voor foto’s (zoals déze), maar hel met rijden.

Comments are closed.