Fotoserie: Op zoek naar de koeien

Fotoserie: Op zoek naar de koeien

Zo eens in de zoveel tijd als ik eens vrij ben en het mooi weer is, een redelijke unieke combinatie, houden Frans en ik ervan een wandelingetje tijdens de ondergaande zon te maken. Hoewel de natuur altijd mooi is, maken we steeds op andere plaatsen zulke wandelingen. Deze keer besloten we niet naar het nabij gelegen bos te gaan maar naar het bos waar we een jaartje geleden al eens waren. We wisten dat daar een kudde koeien leefde maar waar we ze verwachtte daar waren ze niet. Fotoserie: Op zoek naar de koeien.

Achter de kudde aan
Ik liet me niet ontmoedigen en volgde de toch overduidelijk koeiensporen over een pad wat niet voor de mens bedoeld was. Zonder kleerscheuren bereikte we een tussen de bomen gelegen weiland waar de koeien inderdaad stonden. De kudde was enigszins verbaasd ons te zien en hoewel geen echte wilde koeien, hadden ze wel kalveren en dus moest ik voor foto’s voorzichtig te werk gaan.

Fotoserie: Op zoek naar de koeien

Tot staan gedwongen
Niet bepaald bang aangelegd wandelde ik op mijn gemak verder terwijl Frans afstand hield. De eerste foto’s gingen prima maar toen de kudde op begon te rukken werd het lastiger. En dus volgde ik op geruime afstand tot ‘e’en der koeiendames met 2 kalveren achter een bosje schuilde en ik besloot haar prachtige jongen op de foto te zetten. Vond ze goed tot ik te dichtbij kwam en ze duidelijk aangaf dat het wel genoeg was zo. En toen raakte we in een impasse want ik wilde braaf 25 meter afstand houden maar zij bleef maar dichterbij komen.

Koekje
Want de koeiendame wilde iets van me en ik wilde vooral foto’s. En hoewel respect voor natuur en dieren was ik niet van plan verder weg te lopen. Wat ik ook deed, ze volgde. Het was Frans die vroeg of ik iets te eten in mijn tas had. En terwijl ik mijn koekje afstond gaf ze te kennen dat ik nou wel op kon bokken. Vond ik een prima idee, want inmiddels vond ik het wel goed met die koeien en wilde ik op zoek naar iets te drinken. Melk ofzo.

Fotoserie: Op zoek naar de koeien

27 thoughts on “Fotoserie: Op zoek naar de koeien

  1. Ik vind koeien geweldige dieren, stieren houd ik liever wat op een afstand, al heb ik nooit een rode jas aan. Als je rustig bij ze in de buurt komt en ze niet rechtstreeks aankijkt komen ze soms met de hele groep ‘aandacht vragen’.

  2. Op kort afstand van onze woonstede liggen weilanden vol koeien. En wij lopen daar altijd graag even langs. Ongekend met de contouren van de grote stad als decor…

  3. En toch moet je goed uitkijken dan hoor. Want ze kunnen soms toch onverwachts fel uit de hoek komen die dames met die prachtige ogen.

  4. Grijs. Mama Koe gaf je een koekje van eigen deeg. Jij mij achtervolgen, ik jou achtervolgen.

    Prachtige foto’s weer!

  5. Mooie reeks! Ik hoef niet ver te gaan om deze beesten op de gevoelige plaat te zetten. Waar ik woon ben ik omgeven door weiland en als ik achter in de tuin sta hoef ik maar het hek over te kijken. Zonder pardon staan die ook gezellig op de foto, alsof een modellencarrière hen niet vreemd is.

  6. Wat zijn ze heerlijk nieuwsgierig… ?
    Prachtige foto’s, Liesbeth!
    Geniet groetjes, Anna

  7. Prachtige foto’s, die koeien wil ik ook wel tegen komen tijdens een wandeling.\
    Het is een prachtige omgeving. Hans

  8. Heel mooi. Koeien zijn mijn favoriete boerderijdieren. Ze ruiken lekker, hebben de prachtigste wimpers en niets is ontroerender dan een oude koe die bedachtzaam de ondergaande zon tegemoet loopt.

  9. Ze hoeven helemaal niet boos te zijn om een breuk in je voet te trappen;-) Maar het is je toch helemaal gelukt om de dames te laten poseren.

  10. Ze staan er prachtig op Liesbeth.
    Wij hebben hier in de buurt nu ook zo’n tiental koeien in de weide. Helaas krijg ik ze niet goed op foto. Ze zijn heel donkerbruin, bijna zwart, zonder vlekken. De foto’s van hen zijn gewoon niks, maar die van jouw koeien zijn uit de kunst.

    1. Geen idee waarom het ene bericht in de spam gaat en de ander niet.

Comments are closed.