Fotoserie: Mia’s dolle sneeuwbui

Fotoserie: Mia's dolle sneeuwbui

Voorzichtig droeg ik haar naar buiten, liet de sneeuw zien, maar toen ze haar willetje doordreef was ze zo weer binnen. Geen zin, was haar duidelijke antwoord. Stiekem had ik het al opgegeven, tot ik haar een uur nadien bij de achterdeur hoorde piepen en me realiseerde. ‘Maria wil naar buiten, daar is je kans’. Mezelf nog geen tijd gunnend m’n veters te strikken liep ik met mijn camera in de armen naar buiten en herkende Mia’s dolle bui. ‘Jaaaaa Mia!’, zei ik en gooide kleine balletjes sneeuw naar haar. Haar rondrennen was aanstekelijk en even vergat ik te fotograferen. En dat was precies het moment dat ze me met die gekke blik aankeek, en die ook zo weer voorbij was. Fotoserie: Mia’s dolle sneeuwbui.

 

20 thoughts on “Fotoserie: Mia’s dolle sneeuwbui

  1. Oh, wat prachtig! Ik zat met camera in de aanslag te wachten op het balkon. Tijd zat met de slome kukel van ons. Meneer ging naar buiten, ging zitten op een stukje balkon zonder sneeuw en bekeek het witte spul voor hem. Voorzichtig tikte hij met één poot op de sneeuw, draaide zich om en ging naar binnen. Ik zag ‘m denken ‘Oh ja, dat spul weer. Niks aan’

  2. Hahaa.. ze had er ook zin in.. net als Jaxon, de eerste dag dat het er lag, dat rare witte goedje! Grappig toch hè, die beesten! :-)

  3. Ohh dat herken ik. Wild enthousiast over het gebeuren en dan net te laat zijn met je camera.
    Mia mag er zijn, genieten van haar sneeuw momentje.

Comments are closed.