Fotoserie: Herinneringen aan de heide + zwijmel

Fotoserie: Herinneringen aan de heide

Op een paar weken na is het 6 jaar geleden dat een groot deel van de Leenderheide bij Valkenswaard afbrandde. Het was lang voordat ik met bloggen anders dan fotobloggen bezig was maar toen ik vandaag over die o zo bekende heide liep kon ik even aan niets anders denken dan de verwoestende vlammen die nu nog op mijn netvlies staan.

Heidebrand LeenderheideWe lezen 26 maart 2013 ik heb gewerkt maar onderweg naar huis vang ik op dat er een grote brand woed op de Leenderheide. De rookpluimen zijn vanuit mijn huis in Valkenswaard te zien en de felle wind maakt het allemaal niet beter. Via konijnenpaadjes weet ik in de buurt te komen tot de politie me wegstuurt. Ondanks de grote afstand zie ik allerlei dieren vluchten van die dodelijke gloed en voel ik de ongewone warmte. Totaal ontdaan ga ik terug naar huis, besluit vroeg op te staan en de ellende te aanschouwen.

Hoe erg het ook klinkt, die totale verwoesting, die diep droeve grauwe omgeving, ik heb zelden zoiets fotogenieks gezien. Ik zag de zon opkomen boven een heide die ik al zo vaak in dat gouden licht had gezien. Maar van goud was geen sprake, enkel achter mij herkende ik nog een stukje heide van voor de natuurramp, de ramp die voor me nog smeulde en niets dan een doodse stilte had achter gelaten. Een stilte die enkel werd onderbroken door het afschuwelijk klinkende geluid van tegen elkaar waaiende verschroeide takken. Als botten, hol en van ziel ontdaan.

Nu 6 jaar later weten we dat er ruim 250 hectare verloren is gegaan. Het natuurgebied wat in de zomer prachtig paars kleurde is nu geel, bruin en overleden. Bomen die verloren leken zijn gebleven, anderen zijn door de vorige zomer alsnog verloren gegaan en hoewel ik genoten heb van mijn heerlijke maar winderige wandeling maandag, denk ik nog altijd met weemoed terug aan de tijd dat ik vroeg op stond, mijn fiets parkeerde bij de lijsterbes die ook al niet meer leeft en in de verte de bosdieren zag grazen alsof ik er niet was.

Het is bijna 6 jaar geleden maar de littekens, veroorzaakt door één ondoordachte handeling, staan nog op de heide te lezen en herinneren elke wandelaar en elke fietser eraan dat het hier ooit zoveel mooier was. Fotoserie: Herinneringen aan de heide.

 

 

 

32 thoughts on “Fotoserie: Herinneringen aan de heide + zwijmel

  1. Vreemd, ik denk toch echt dat ik hier gisteren een reactie heb achtergelaten, misschien vergeten op het goede knopje te drukken. Er stond zoiets als dat we er regelmatig hebben gefietst vanaf de SSB-camping en dat we er goede herinneringen aan hebben. Ook aan een paar terrassen in Valkenswaard.
    Passende zwijmel.

  2. Mijn selectieve geheugen heeft geen herinneringen aan deze natuurbrand. En wordt er nu door jouw verhaal mee geconfronteerd. Ik weet wel nog dat ooit op de Posbank in Arnhem iets soortgelijks speelde. Daar is het uiteindelijk weer mooit opgeknapt gelukkig…

  3. Heel jammer dat er geen poging gedaan wordt de heide weer terug te brengen, het is altijd zó mooi!
    Verder herstelt , zoals je als zegt in de reacties , het gebied zich wel enigszins maar daar heb je de heide niet mee terug. Vooral met een warme zomer als vorig jaar moet je uiterst voorzichtig zijn om geen brand te veroorzaken in de natuur. Daar is niet veel voor nodig. Ik kwam wel eens een vergeten bril tegen op een bankje, dat kán een brandglas worden. Ik heb toen gezorgd dat het geen kwaad meer kon.

  4. Ik kom regelmatig door Valkenswaard. Nooit geweten dat daar ooit een ramp gebeurde. En wat erg dat het zich niet spontaan herstelt. Wordt daar nog wat aan gedaan door landschapsbeheer of zo’n soort organisatie?

  5. Verwoeste natuur heeft altijd wel iets, ondanks dat het zonde is. Maar het hoort er ook een beetje bij natuurlijk.

  6. Mooie foto’s maar zo triest.
    Aan deze versie van Sound of silence moest ik even wennen voor ik ‘m kon waarderen.

  7. Voor wie het gebied niet kent van vóór de brand lijkt er weinig mis mee te zijn. Heide is blijkbaar toch wel kwetsbaar en herstelt zich blijkbaar niet.

  8. De heide plant is net natuurlijk niet van oorsprong aanwezig op zulke plaatsen. Grassen en verstuivingen wel. Dat er nu weer wat groeit is normaal maar daar krijg je die paarse bloemetjes niet mee terug.

  9. Ja de brand was geblust dat wist ik maar er waren nog punten aan het smeulen. Het was bizar om te zien maar niet gevaarlijk.

  10. Verwoeste natuur is sowieso fotogeniek. De geknapte berkenbomen in de Peel, omgewaaide bomen etc. Het gilt allemaal om plaatjes die niets anders kunnen zijn dan prachtig.

    Maar brand, en zeker een aangestoken brand… het blijft iets onheimlichs hebben.

  11. Kon je er de volgende ochtend al wel komen? Het is denk ik nu 25 jaar geleden dat bij afslag Kootwijk en grote bermbrand ontstond. Ik geloof dat de sporen nu nog zichtbaar zijn.

  12. Verschrikkelijk toch dat één daad zoveel schade aanricht en de gevolgen ervan nog steeds te zien zijn…
    Je hebt er waarlijk heel indrukwekkende foto’s van gemaakt!

  13. Lang geleden dat ik op de heide was. Ik kan me nog wel de geur herinneren. Je foto’s zijn top. Je zwijmel heb ik snel uitgezet.

  14. Verschrikkelend die tekent natuurgebieden zo diep dat alles gewoon weg is tot aan de wortels.Natuur herstelt zich maar wat weg is ,blijft weg. Meestal komt dan het pijpenstrootje in de plaats en voorkomt dan weer dat dat heide terug vat krijgt

  15. Het duurt even, maar de natuur hersteld zich wel. Of het mooie plaatjes zijn weet ik niet, het zijn mooie foto’s.

  16. Het is vruchtbare grond dat klopt maar in dit geval is heide plant er wel weg heb kijk je naar een gele vlakte.

  17. Niks zo erg als brand.. ze zeggen wel dat het voor natuurgebieden soms goed is, maar ik denk dat er betere methodes zijn om aan bosbeheer te doen. In Zuid-Frankrijk zie je die zwarte littekens ook soms in bossen.. erg.

  18. In de duinen bij Schoorl viel me juist op hoe de natuur zich weer hersteld heeft. Maar dat is geen heidegebied en er staan minder bomen.

  19. Je komt langs het water en de spoorbrug uit zie ik mooie omgeving pasgeleden geweest. Helemaal verbouwd dat gebouwtje. Lees de kei die erlangs ligt. En loop langs de Roos das een roodachtig gebouw in het centrum en doe hem vooral de groeten.

  20. ja Liesbeth dat is in en in triest , jaren later nog steeds geen of weinig herstel van een ramp door ondoordachte handeling :(
    foto’s geven een goed beeld
    en de muziek past er goed bij

    die NS wandeling bij Arnhem , gaat van station Elst langs de boorden van Arnhem naar het station van Arnhem en heet Park Lingezegen

    fijn weekend groet

  21. Ja er is 1 punt waar niks meer groeit de rest is van dat gele spul. De heide als plant is weg veel bijzondere beestjes en plantjes ook.

Comments are closed.