Fotoserie: Even naar mijn oude school

Even naar mijn oude school

Een geheim heb ik er nooit van gemaakt, school is niet mijn ding. Weten wat ik wil is nog steeds een dingetje en dus is het niet heel vreemd dat ik nooit terug ben geweest naar welke school dan ook. Toch moest ik van de week opeens denken aan mijn oude school. Diep weggestopt tussen de landerijen en kassen ligt een klein dorp genaamd Maasland. Aan de rand ervan een school waar veel mensen van zouden dromen, verblijven en een weiland vol dieren. Ik ging even naar mijn oude school.

Prachtig uitzicht
Fotoserie: Even naar mijn oude schoolHeel lang geleden is het, dat ik hier nog braaf lessen volgde. Met een geschiedenis van meer naar buiten dan naar het bord kijken, kan ik niet anders zeggen dat ik vanaf deze locatie in ieder geval een mooi uitzicht had. Meestal dan. Het grootste deel van de tijd had ik les in aaneengeschakelde noodgebouwen die zo gehorig waren dat ik twee lessen tegelijk kon volgen. Deed ik met liefde want de lessen waren soms dermate saai dat ik me totaal niet uitgedaagd voelde.

Eerste jaar
Het eerste jaar had ik ook lessen in het hoofdgebouw, tussen de middelbareschool leerlingen. Niet ideaal, ook niet qua pauzes want waar ik serieus dacht aan mijn toekomst (haha) waren die stinkpubers vooral vervelend. De lessen die ik daar volgde omvatte ook nog het hanteren van dieren. Dat is waar die school reclame voor maakte en hoewel ik meer geleerd heb in de dierentuin, had ik wel plezier in de lessen.

Een kinderdroom komt uit
Vanaf het tweede jaar had ik geen les met dieren meer en zat ik alleen nog in het noodgebouw. Tot die er niet meer was. Want op een bijzondere morgen vergaten mijn klasgenoten de telefoonboom te gebruiken en was ik als enige van mijn klas aanwezig om de laatste smeulende resten van mijn schoolgebouw te zien. Een kinderdroom kwam uit, maar nu ik volwassen was, was het allemaal zo leuk niet. Het hoofdgebouw was te klein voor alle klassen en dus kwam ik in een naastgelegen dorp terecht in een gebouw die rijp voor de sloop was. Ver weg van de dieren waar het uiteindelijk om ging.

Schapenstage
Mijn plezier was toen wel weg, de dieren waren tenslotte het leukste aan de school en daar er ook geen betaald werk in Dierverzorging te vinden is, besloot ik de opleiding grotendeels te skippen. Ik werkte meer en ging alleen nog voor de toetsen naar school. Hoefde vrij weinig te doen. Tot mijn schapenstage kwam. Zomaar 21 dagen intern bij een boerderij aan de andere kant van het land. Dat ik nooit boer wilde worden maar mijn eigen dierenwinkel wilde starten, zorgde ervoor dat die stage waardeloos ging. Zwaar heimwee, hoge koorts en waardeloze begeleiding zorgde ervoor dat ik na die stage geen dag meer op school ben geweest, versneld haalde ik mijn diploma en dacht er niet meer aan.

Inmiddels staat er een heel mooi nieuw schoolgebouw en ergens wringt dat een beetje. Want er is nog steeds geen werk te vinden in deze MBO opleiding en wat er aan werk is komt neer op een vervuilde varkensstal met teveel dieren of vrijwilligerswerk want werken met dieren is zo leuk dat mensen het onbetaald willen doen. Toch heb ik wel goede herinneringen aan deze school, ik had er een prachtig uitzicht.

 

15 thoughts on “Fotoserie: Even naar mijn oude school

  1. Tsja, ik herken ook wel de ambivalentie richting school…
    Wat heb ik er nou eigenlijk geleerd?
    Wel had je op een mooi plekje les (bekend, want ik fiets regelmatig tussen Delft en Maassluis).

  2. Ik vond het ook geen feest. Maar die stage klinkt voor mij als ware horror. Verschrikkelijk! Mooie foto’s dat wel. En gelukkig is het met jou wel goedgekomen! (Toch?)

  3. Streng waren de scholen die ik bezocht. Opmerkelijk dat van die gebouwen slechts de oude kleuterschool nog terug te vinden is. Op dezelfde plek waar ik er in de oudheid heen werd gestuurd. De Lagere School en aanpalende kathedraal zijn verdwenen. Maar wat werd daar goed les gegeven. Streng, maar je haalde tenminste cijfers voor exacte vakken. De voortgezette opleiding moest in noodgebouwen in Amsterdam-West. Elke dag met de tram (of fiets) op en neer. Een hele onderneming. Maar daar werd je rijp gemaakt voor je toekomst in het bedrijfsleven. En geronseld. Door een bankinstelling in mijn geval. Waar je op avondlessen moest om allerlei diploma’s te halen die ik nu nog als nuttig ervaar. Maar ook die school is er niet meer. Kortom, al zou ik terugwillen, er zijn geen fysieke gebouwen meer waar ik op terug kan vallen. Wel de straten, de plekken, maar verder niets….Ook frustrerend…..

  4. Mensen die op vrijwillige basis willen werken hebben het voor heel veel beroepsgroepen gewoon verpest, want natúúúrlijk hebben werkgevers liever gratis krachten dan betaalde. ’t Is mooi dat ze het willen doen, maar het heeft er wel toe geleid dat sommige beroepen nu gewoon niet meer bestaan en er dus opleidingen toe zijn die geen nut meer hebben.. triest.

    Mijn schoolleven was zó anders dan het jouwe.. school stond in een arbeiderswijk in een stad.. en ik ging zó graag, dat we in de vakanties ook nog schooltje spéélden.. hahahaa!

  5. Ik vond school vreselijk. Laatst toen ik door mijn oude buurt liep zag ik dat de school verdwenen was. Er kwamen nare herinneringen boven, en wat ik niet verwachtte ook een paar leuke.

  6. Het uitzicht is er inderdaad prachtig, maar ik ben met je eens dat het echt heel krom is dat er eigenlijk geen werk te vinden is voor de mensen die op deze school zitten.

  7. School is niet altijd leuk… zoveel is zeker.
    Gelukkig bewaar je de herinnering aan het mooie uitzicht. De foto’s liegen er niet om.

  8. Er zijn gewoon teveel beroepen waar vrijwilliger in de plaats van de betaalde banen worden gezet. Op school naar de dieren kijken is natuurlijker leuker dan leren;-)

  9. Dat is hetzelfde als met fotograaf zijn. Daar is ook niets meer te verdienen in het digitale tijdperk.

  10. ha die Liesbeth
    dus je was ff terug in de geschiedenis
    je wilde in de dieren verzorging begrijp ik , mooi beroep , zelf heb ik middelbare landbouwschool richting veeteelt , geen diploma , gezakt op algebra en Frans gggrrrr
    werkte sinds mijn 12de op de boerderij , en dat voor een straatjochie van de Haarlemmerdijk hihi
    Maasland ben ik door gewandeld op het grote rivierenpad , maar is natuurlijk niet te vergelijken met de tijd dat jij daar was , maar de omgeving is mooi , nog

Comments are closed.