Einde objectief nummer zoveel

Einde objectief nummer zoveel

Het was van de week, we stonden op het punt van vertrekken toen ik op het laatste moment besloot mijn kleine camera met dito lens mee te nemen. Lompigheid en niet opletten zorgde ervoor dat ik dit voor mij te kleine geheel uit mijn vingers liet vallen. Ik hoorde al meteen dat het mis was en zwaar geïrriteerd, ook omdat mijn hand zeer deed, liet ik Frans ernaar kijken. Einde objectief nummer zoveel, realiseerde ik me. De camera wist Frans, ondanks dat het objectief er gruwelijk vast op zat, te redden.

Nou ben ik helemaal pro hobby’s mogen geld kosten maar die lompigheid dat heeft me inmiddels al 3 objectieven gekost. De eerste ketste samen met mij tegen de grond in Rotterdam tijdens een fotoshoot. Op dat fijne plein hadden ze strepen op de grond geschilderd en de mijne was spekglad. De camera en ik overleefde het, het objectief niet. Ik kocht een nieuwe en maakte de shoot af.

Einde objectief nummer zoveelDe tweede was ook in Rotterdam alleen ietsje hoger op de Euromast, voor me struikelde een vrouw eveneens gladheid en omdat ik me zo enorm snel vastgreep klapte mijn camera tegen de reling. Kunnen ze niet tegen en daar ging objectief twee. Sommige delen zelfs de diepte in, maar ik was heel ook niet onbelangrijk. Waardeloos maar ik gebruik niet de duurste lenzen. Frans probeerde hem nog te repareren maar dat werkte helaas niet. Ook deze werd vervangen, eerste voor een tweedehands daarna voor een nieuwe.

Inmiddels heb ik via marktplaats een tweedehands 50 mm opgesnord. En over snorren gesproken, wat is deze stil! Helemaal niks hoor je in tegenstelling tot de misschien niets eens afgeschreven voorganger (aldus Frans). Ondanks het inmiddels wat slechtere weer heb ik het kleine dingetje al uit kunnen proberen en ik ben er blij mee. De meeste foto’s binnenshuis maak ik met dit 50 mm objectief en ik ben vooral blij dat ik hem niet meer hoef te missen. Voor zolang het duurt welteverstaan.

17 thoughts on “Einde objectief nummer zoveel

  1. Ik laat mijn camera nooit vallen. Dat komt omdat-ie altijd in zijn tas in de kast staat.
    Ik schaam mij diep.
    Fijn dat je weer een nieuwe hebt, trouwens.

  2. Bekend fenomeen. Ik liet na een fotosessie op Schiphol thuis mijn tele-objectief uit de (niet goed afgesloten fototas) vallen. Gelukkig was hij niet stuk, wel beschadigd. Tijdens een fotoshoot tijdens de autoRAI in 2007 viel ik van een trap af. Niet goed opgelet. Camera instinctief tegen me aan, maar daardoor wel op de schouder gevallen die ook meteen brak. Kostte me zes weken revalidatie, maar de camera deed het nog steeds gewoon en ik heb op die RAI ondanks de pijn (doet echt zeer zo’n schouder..) met een hand doorgefotografeerd. Die SLR is me nog steeds dierbaar. Doet alles wat hij moet doen prima en kan tegen een stootje kennelijk…Olympus! Goed merk…

  3. Oh jemig, dat is me gelukkig nog nooit gebeurd. Ondanks dat mijn camera tijdens het reizen nog best wat flinke smakken heeft gemaakt. Maar als het gebeurt, gebruik ik mijn reisverzekering. Maar ik hoop dat mijn camera + lens deze reis weer overleven.

  4. Mijn angst is (en dat heb ik zelfs al wanneer ik foto’s met mijn telefoon maak) is dat ik het hele apparaat uit mij handen laat kletteren. In het water…
    Maar toch… denk ik na over een camera…

  5. Een ongelukje is vlug gebeurd en je bent heus niet de enige die zo iets hebt voorgehad.Gelukkig was jezelf niet erg gekwetst. Meestal wandel ik alleen en ben eens verstrikt geraakt in een visdraad en zwaar gevallen.De camera had wat scharren maar werkte nog.Ik daar en tegen was met mijn gezicht op een boomdtronk gevallen.Het duurde 10 minuten voor ik aan mijn wagen geraakte het bloeden gestopt was.Er zat niet anders op dan terug van Limburg naar huis te rijden.

  6. nooit leuk zo iets moois te verliezen om je hobby uit te voeren
    ik hoop dat je met deze en straks de nieuwe , meer suc6 hebt

  7. Het lukte mij op de trouwdag van mijn dochter, alle spullen bij elkaar zoeken, een standaard 18-105 lens erop, andere lenzen voor de receptie in de tas. Pak de tas op en schuif daarmee de camera van het tafeltje af, en die viel uiteraard op de lens… Gelukkig niets aan de camera, en met wat wisselen met andere lenzen heb ik het gered… Maar even werd het me groen en geel voor ogen. Even later heb ik een tweede camera gekocht waar ik de 18-105 lens (met beeldstabilisatie) gratis bijkreeg. Als ik nu een opdracht of een fotoshoot heb neem ik altijd twee camera’s mee.

  8. Een lichtsterke 50mm hoort eigenlijk in iedere fotouitsrusting te zitten. Mooi dat je weer een nieuwe hebt. Zelf heb ik ooit één objectief laten vallen. Mijn peperdure 14mm F/2.8 maar ondanks de beschadiging heeft het glas het gelukkig overleeft

Comments are closed.