Een theorietje over de eikenprocessierups

Een theorietje over de eikenprocessierups

Het was vorig jaar dat ik voor het eerst met de eikenprocessierups in aanraking kwam. Niet letterlijk gelukkig, ik zag mannen in witte pakken nogal onhandig bezig aan een boom. Onder hen fietste een groepje kinderen. Ik besloot aan de overkant mijn weg te vervolgen en ontkwam aan de helse jeuk. Toch heb ik een theorietje over de eikenprocessierups hetgeen waar ik dit jaar wel last van heb.

Fantoomjeuk

Usutuvirus
Het was niet alleen vorig jaar dat die rups in opkomst was, het was namelijk ook vorig jaar dat er een massale (zang)vogelsterfte was. Door het RIVM wordt gezegd dat dat het usutuvirus is en dat die over is gekomen met muggen uit Zuid-Afrika. Het virus is genoemd naar een Afrikaanse rivier en is waarschijnlijk meegenomen door trekvogels. Vooral de Nederlandse merel moest het ontgelden. Hoewel er al eerder uitbraken waren in Europa, in 1996 en 2001, kon Nederland steeds ontkomen. Tot vorig jaar. Toen stierf de merel massaal aan dit virus.

Toeval?
Is het dan zo toevallig dat we dit jaar zoveel last hebben gekregen van de eikenprocessierups? Hoewel de merel niet specifiek wordt genoemd weten we dat de rupsen worden gegeten door deze zangvogel. Ook mezen en vleermuizen zijn dol op de rupsen. De bomen waar de vogels nesten in maken mogen langs de Nederlandse wegen uit veiligheid niet te oud worden. Hun gemaakte nesten gaan er dus ook massaal aan. En niet alle jonge bomen hebben geschikte takken voor een nest. Hoe makkelijk zou het niet zijn als hun ontbijt en die van hun kuikens aan de stam onder hen hangt? Desnoods met een nestkastje.

Gif
Helaas vliegen deze insecteneters ook rond boven de weilanden die elk jaar massaal worden bespoten om zogenaamd onkruid te verdelgen. Dat gif verdelgt ook onze natuur. Die o zo mooie gelijkmatige groene weilanden leveren meer op qua geld maar zijn waardeloos voor ons ecosysteem. Het gif tast niet alleen onkruid maar ook insecten en dus vogels aan. En juist die laatste hebben we zo hard nodig om ons van die rups en mot te doen bevrijden. Dus zolang er niets aan de doodgespoten velden wordt gedaan moeten we leren leven met de processierups.

21 thoughts on “Een theorietje over de eikenprocessierups

  1. DierenRIJK en mensDOM. Dat zegt eigenlijk alles.
    De mens waant zich koning, keizer, admiraal. Je schaamt je soms kapot dat je een mens bent.
    Ook hier barst(e) het van de eikenprocessierupsennesten. En het wordt alleen maar erger…

  2. Zodra mensen zich er mee bemoeien wordt vaak het evenwicht in de natuur verstoord en dáár krijg je dit soort plagen van. Wie te weinig natuurlijke vijanden heeft wordt een plaag.

  3. En de buskusmot…..en binnenkort de sparrenmot….allemaal plagen die we vroeger niet kenden. Maar toen hadden we wel de Coloradokever. En die was ook zeer schadelijk. En toen spoten we nog met DDT….het hoort bij het leven vrees ik…

  4. Deze rups heeft de kans gekregen langzaam op te rukken over heel Nederland. Ik zag ze voor het eerst in de bossen rond Valkenswaard en dat is zo’n 20 jaar geleden.

  5. Natuurlijk hebben we heel veel zelf in de hand, maar………
    En dat denk ik echt, heel veel doet de natuur ook zelf.
    Was vroeger al zo.

  6. Klinkt eigenlijk als een goede theorie. Dit geldt overigens voor heel veel (alle?) problemen in de natuur, dat die veroorzaakt worden door ingrijpen van de mens.

  7. Alles draait vandaag een beetje vierkant.De natuur wordt kleiner en kleiner.Men blijft bomen kappen dus hokt alle miserie tegenwoordig in een kleine ruimte

  8. alles is terug te voeren op het gebruik van de meest vreselijk gif soorten , die kwamen ipv het z.g afgeschafte DDT , welke naar o.a Afrika werd verkocht
    ja en nu plukken we daar de ellende van
    zowel voor de buxus als processie rups zijn er natuurlijke vijanden , welke wij hebben geminimaliseerd :(

  9. En wat te denken van alle mezen die dood gegaan zijn, omdat die buxusmot zo massaal bestreden werd en zij die vergiftigde rupsjes aten..!
    Er wordt in het Rotterdamse ingezet op extra koolmezen en vleermuizen, om ten eerste die rupsen op te laten vreten door de vogeltjes en daarna de motjes (van de rupsen die het toch nog overleefd hebben) door de vleermuizen op te laten vreten.
    Maar dat er nu dingen uit balans zijn, dat is wel duidelijk.

Comments are closed.