Donderdag 28 juli 2016

Man op een ladder

Gluurder
Hierbij beken ik, ik ben een gluurder. En nee niet zo één! Ik ben zo’n sneak die naar binnen kijkt een huis in. Om zoals Sonneveld dat ooit zo mooi zong; ‘te kijken hoe het bankstel staat bij Mien’. Mocht de liefde op dat bankstel bedreven worden dan ben ik meteen weg onderwijl m’n slechte gewoonte vervloekend. Ja of ik lach je onderwijl uit, sukkels wel kindjes maken maar geen geld voor gordijnen.

Het verbaast me meer dan eens hoe vaak gordijn, luxaflex of vitrage niet wordt gebruikt terwijl het huis een teringbende is. En nee niet; ‘ik breng de kindjes naar school en ruim dan de tafel af’, maar meer welke kleur was de tafel en onder welke berg staat ‘ie. Soms val ik, tijdens het eten meestal, in zo’n puinruimprogramma. Slecht gekozen tijdstip voor het programma of eet ik gewoon op een rare tijd? Anyway huizen vol troep trekken aan mij voorbij. Zakken met vuilnis, meters met zinloze zooi en waarschijnlijk elke denkbare bacterie en schimmel. Gadverdamme onvoorstelbaar, maar eet smakelijk. Maar toch die slechte gewoonte, laatst keek ik weer een huis binnen en trof ik zo’n klinisch schone woonkamer en keuken waar alleen het naambordje een kudde kids vermoed. En dan vraag ik me af hè, wat verbergen jullie?

Als ik terugdenk aan mijn eigen slaapkamer vroegah, dan gok ik zo dat m’n vaders hun hart vasthielden toen ik relatief kort het huis uit was en ze langskwamen. Ze hadden nog net niet zo’n wit pak en handschoenen aan, maar stiekem denk ik wel dat ze in de achterbak van hun auto een paar poetsdoekjes en dettol hadden liggen. Gewoon voor alle zekerheid. Bij binnenkomst zag ik ze even een seconde naar elkaar kijken, een soort van opluchting zag ik in die ogen maar pas na de grand tour leken ze er echt gerust op. Dat ik die morgen extra vroeg was opgestaan om het huis grondig na te lopen, dat heb ik hun natuurlijk niet verteld.
Wel zag ik m’n vader zijn theebeker en lepeltje checken, uiteraard bitchte ik tegen hem, waarop hij antwoordde; ‘Ik wilde eigenlijk eerst onverwacht komen en naar binnen gluren, maar dat werkt niet met een bovenwoning’.

32 thoughts on “Donderdag 28 juli 2016

  1. Dat binnengluren is bij mij ook moeilijk want ik heb een voortuin van een paar meter. Maar bij Jan is het simpeler.
    Ik doe de gordijnen dicht, maar Jan juist niet, die vindt het geen probleem als mensen binnen kijken.. Nou ja, daar vinden we nog wel eens iets op ;-). Maar op dat gebied ben ik dus erg van de privacy en niet echt Nederlands blijkbaar. En zelf gluren doe ik ook niet eigenlijk..maar je zult ongetwijfeld wel eens verrast worden hahaha..
    Mijn zus was vroeger ook een vreselijke rommelpot, maar toen ze eenmaal op zichzelf woonde was het best netjes, alleen de slaapkamer niet, is in de loop der jaren allemaal goedgekomen.. Tenminste, het is maar wat je goed noemt hè.. ;-)

    1. Ik kan er niks aan doen ben nou eenmaal vreselijk nieuwsgierig. Maar ik blijf niet stilstaan ofzo, dan moet iemand het wel heel bont maken.

  2. Zolang ik op mijzelf woon heb ik nooit inkijk gehad.
    Gordijnen vond/vind ik daarom een overbodige luxe.

    Omdat ik een hekel heb aan posten/schoonmaken en het huishouden moet ik mij soms bij bezoek verontschuldigen.
    Maar ondertussen weet iedereen wel hoe ik leef en woon.

    Leuk blog!

    Vrolijke groet,

        1. Hahahaha
          Zag gister een bordje; ‘my house was clean last week, sorry you missed it’.
          Gezelligheid kan je niet kopen hoor Rob.

  3. Gelukkig wonen wij vier hoog. Hun kunnen niet ons gluren. Ik vind gluren heel vervelend. Daar houden wij niet van. Wij hebben gelukkig vitrage hangen. Dit hebben de meeste mensen niet.

  4. Zodra er kunstlicht aan gaat gaan ook de luiken hier dicht, al maakt een voortuin van drie meter diep binnenkijken niet makkelijk, zeker niet omdat we niet heel snoeierig zijn. Toevallig heeft onze schoonzoon vorig jaar even “huisgehouden” in de voortuin maar er groeit gelukkig al weer van alles.
    Maar wat jij allemaal niet tegenkomt, waarschijnlijk kom je op andere tijden buiten dan ik;-)
    Toch betrap ik mezelf er ook wel eens op dat je hoofd automatisch naar een licht raam draait!

    1. Ik doe dat dus ook, ik sta nooit stil maar als iets me is opgevallen en ik kom er weer dan zal ik zeker weer kijken. Moeten zij hun ogen maar openen en hun luiken sluiten!

  5. Heerlijke beschrijving!
    Het is wel een typisch nederlandse gewoonte denk ik om de gordijnen niet dicht te doen zodat iedereen kan binnenkijken. Een Belg doet dat niet zo gauw…
    We merken het verschil omdat we dikwijls in Nederland vertoeven en zo kunnen vergelijken!

  6. Ook hier niet altijd alles spic en span. Er moet toch geleefd worden dus probeer ik het wel een beetje op orde te houden maar met kinderen, drie katten en een echt plattelandshuisje is het vaak achter de spinnen aanlopen. Maar bij mij KUN je ook gewoon naar binnen gluren, Be My guest zou ik zeggen. En mocht je iets van de troep zeggen nou pak lekker de bezem ?

  7. Ik beken ook: bij ons is het niet altijd kraaknet. In het weekend is het dit best wel (meestal), maar door de week, als we worden opgeslokt door de agenda op het werk, durven we al eens het huis ontvluchten met een keuken die niet helemaal is opgeruimd,…
    Als je bij ons komt binnengluren, doe dan tenminste de moeite om aan te bellen :).

    1. Omdat ik geen idee heb waar het is moet je me maar herkennen lust ik wel koffie uit een fris gewassen kopje;)

  8. Dat kunnen binnenkijken bij iedereen kende ik in België ook niet. Het snel opruimen voor de ouders komen, was mij niet vreemd. Ik zie het ook bij mijn dochter. Vroeger was het altijd een zootje in haar slaapkamer, maar haar huisje ligt er nu wel blinkend schoon bij. Tenminste, als ik aangekondigd – wat ik altijd doe – op bezoek ga.

    1. Het is hier ook niet altijd perfect maar ik ben nog altijd blij dat mn vaders ver weg wonen;)

  9. Prettig om lezen ..Voor mij doet ieder wat hij wil maar ook ik heb mij ,als ik in Nederland bij vrienden ben al vaak verwonderd dat men daar overal van voor naar achter kan kijken.Heel weinig gordijnen of overgordijnen ,dat is bij ons in België toch wat anders.Ik heb niets te verstoppen maar bij mij hangen gordijnen en gaan ’s avonds de rolluiken naar beneden..misschien is dit het gevolg van dat ik jaren geleden gestalkt werd en bedreigd ..heb nooit geweten door wie en het onderzoek door de politie indertijd heeft het ook niet kunnen ontdekken .In deze tijd zou men al tegen de lamp gelopen zijn maar dit is van 26 jaar geleden en geloof me dat vergeet men nooit .Het was een angstaanjagende periode.

  10. hihihi
    wat denk je wat je tegen komt bij zo’n 1800 adressen waar krant en reclame gebracht wordt , wil je ook niet weten , begin een ieder gelijk te zweten :)
    dat was ja vroegah ook zo , maar kwamen we nooit zo ver
    moet ik er gelijk bij zeggen dat ik je ouders zeer begrijp , maar je hebt het nu goed voor elkaar en Doezel houd de wacht :)
    fijn weekend gewenst

Comments are closed.