Donderdag 21 januari 2016

V&D gesloten winkel of toch een doorstart? Blog over het tijdverloop van deze winkel.

Promiss, Halfords, V&D, Free Record Shop, Polare, Dolcis, Da, Schoenenreus. Welke hoort niet in het rijtje thuis? Wat hebben deze winkels niet gemeen? Ze hebben allemaal één belangrijk dingetje gemeen en dat is dat ze failliet zijn of een doorstart hebben moeten maken die al dan niet nuttig blijkt. Toch zijn de meeste straten al van deze loosers onder de winkels ontdaan, maar er blijft er steeds één over en dat al jaren.

We lezen 2005.
Ik ben op een punt in mijn leven beland dat ik niks wil en school is er daar één van. Maar ik woon helaas nog thuis en de regels zijn simpel òf je werkt of je zit op school. En omdat school heel erg niks bleek solliciteerde en vond ik een baan bij V&D. Al na een half uur beneden in de krochten van de winkel waar ik beveiligingen in kragen ragde wist ik dat ik dat ook niks vond. En toen de dag erna een man in pak ‘eens kwam kijken hoe ik het deed’ sprong ik van de tafel waar ik jawel niks zat te doen en vroeg of ik iets anders mocht. De meeste mensen krijgen ontslag en gaan fijn verder niks doen, ik kreeg een ander shirt en een kassacursus. Alleen er viel niet veel kassa te draaien, zo bleek, van dat niks doen ging de dag maar niet om en dus hielp ik waar ik kon. Na een paar weken had ik een eigen telefoon, weer een ander shirt en hield ik wat 15/16 jarig spul aan het werk.
De winkel werd leger, rommeliger en sloot een maand of 7 daarna. Samen met dat filiaal nog vele andere, faillissement werd net voorkomen. Ik ging maar weer naar school…

We lezen 2013. Ik ben helaas niet slapend rijk geworden maar heb mijn school met enige haperingen afgemaakt en er zelfs nog één bij gedaan. Diploma’s en werk zijn mijn deel. Tot mijn verbazing is in de stad waar ‘mijn’ winkel kapot ging een nieuw pand door V&D neergezet, als ik naar binnen kijk zie ik de verslagen gezichten van het personeel. De winkel is netjes, schoon en leeg. Ik hoef er, net zoals de voorgaande jaren, niet naar binnen.

We lezen 2015. Door nieuw werk kom ik weer regelmatig bij zo’n winkel en het viel me meteen op dat er niks veranderd was. Ik werkte dan wel in een heel ander filiaal dan eerst, maar ik kon alles uittekenen. Het enige nieuwe voor mij waren de oppervlaktes die werden verhuurd aan andere bedrijven. Kleine versies van winkels die verderop een groot filiaal hebben. Waarom zou je in vredesnaam tig roltrappen opsjokken om tot de conclusie te komen dat ze nog geen 20 procent van de collectie hebben? De collecties van het eigen merk waren niet vernieuwend en op de kinderafdeling zag ik een shirt hangen wat ik zelf nog verkocht had…12 jaar geleden. Het shirt was niet anders qua kleur of vorm en ook niet qua opdruk. Schrijnend, zeker als je op de prijzen lette die niet bepaald gelijk gebleven waren.
Het gebrek aan onderhoud zie en ruik je door de hele winkel, de roltrappen kreunen hun rondjes al dan niet met klanten, de looproutes zijn ingesleten en de tig keer overgeschilderde wc-deuren laten hun jaren oude leuzen doorschijnen. Zelfs het personeel gaat van ellende al jaren mee en met hun leeftijd is ook de leeftijd van de klanten omhoog gegaan. Het personeel lijkt hun autistische handelingen elke dag met plezier te herhalen. Maar stiekem als ze denken alleen te zijn, fluisteren ze hun klachten over van alles. Ze zouden het zoveel beter doen als er eens geluisterd werd…Het verbaasde me dat de paspoppen hun broek niet op de enkels hadden, het personeel word tenslotte ook uitgekleed.

We lezen begin 2016. Om precies te zijn is het nieuwsjaarsdag 9 uur. Ik sta voor het pand in Eindhoven en kijk ook om me heen naar de lege straten. Is dit waar we heen gaan? Ik denk het niet, wat ik wel denk is dat de winkel die al sinds 1887 amper veranderd is, het veld eindelijk eens moet gaan ruimen. Want na huur- en loonverlagingsgedoe en nu gratis personeel wat wordt betaald door het UWV en dus door de burger verwacht ik dat wat ik lang geleden al niks vond nu ook niks meer zal worden.

We lezen…helemaal niks. De winkel is failliet. De panden in de grote steden zullen wel grotendeels opgevuld gaan worden, kinderarbeidkledingwinkels staan al voor de deuren te springen.
Hopelijk gaan we deze hersendode winkel met miljoenenschuld, na jaren eindelijk de das omdoen en blijft er nog ergens een winkeltje open, gewoon als nostalgie zodat we nog eens binnen kunnen wandelen en ons herinneren dat het toch al jaren niks was.

6 thoughts on “Donderdag 21 januari 2016

  1. Hier is het juist hetzelfde.Heel veel winkels failliet en dan komen er nieuwe die het ook niet redden.
    Winkels met een heel fijne sfeer en creatief geleid ,ik vind ze nergens.

    1. Winkels moeten nu iets bijzonders bieden of goedkoop zijn en aanbieden wat de mens wil. Als ze niet vernieuwend zijn komen ze niet ver.

    1. Ah daar heeft u helemaal gelijk in, toch zijn er aardig wat winkels verdwenen. Heb de tekst even aangepast, maar was enigszins verbaasd hoe u toch (zo snel) op mijn blog terecht was gekomen. En daar google wel met zijn tijd mee gaat zie ik daar, bij het zoeken op de naam van deze naar adem snakkende winkel, dat mijn blog bijna bovenaan staat. Das mooi voor mij, maar wat zegt dat over u? Google u serieus op de naam van uw bedrijf omdat u de url niet weet? Of bent u elke morgen nog veel serieuzer met een kop koffie in de hand op zoek naar blogs zoals de mijne? Ik kan u niets anders zeggen dan dat u mijn dag hiermee goed heeft gemaakt. Misschien fiets ik binnenkort wel even langs, maar goed dat ik niet in Noord Limburg woon.

  2. Tja, wanneer zo’n groot winkelketen, niet met de tijd meegaat, en inspringt op de ontwikkelingen, gaat het natuurlijk een keer fout.

Comments are closed.