Donderdag 17 november 2016

Herfst pad

Zacht zwelt de wind
door een donkere nacht
subtiel maar merkbaar
voor wie verwacht

dwingend valt het gouden blad
doet het vuur verdwijnen
in een troosteloze
berg van nat

Niets ontziend
waait de wind fluitend over donkere straten
waai wind
waai door mijn ziel en door mijn haar
deren zul je me niet

Want de lente en de zomer
zullen je overwinnen
en wanneer zacht zwelt de wind
zal de herfst weer beginnen

12 thoughts on “Donderdag 17 november 2016

  1. Mooi hoor, vooral de tegenstelling van Zomer en Herfst…. oh ja ook al een prachtige foto en je hebt een leuke site.

  2. De foto en tekst complementeren elkaar. En beide zijn een groot compliment waard. De sfeer die je gedicht oproept past naadloos bij de warme kleuren van de foto. Onvergelijkbaar!
    Lieve groet.

  3. Wat een gewéldige foto, zo sfeervol en vast héél kort voor het gedicht gemaakt, en de wind een eind maakte aan het laatste beetje blad aan de boom.

  4. mooi mooi mooi …… de herfst is het mooiste seizoen, zinnenprikkelend en tot verbeelding sprekend, evenals jouw foto en woorden.

  5. zeker een prachtig beeld , daar zo wandelen moet prachtig zijn
    en nee de herfst is geen rot seizoen
    slecht weer bestaat ook niet , slechte kleding wel :)
    ik las je mooie gedicht , als een ode aan de wind

Comments are closed.