Dinsdag 2 mei 2017

Het bijzondere graf van een jonkvrouw en een kolonel in Roermond

Graf met de Handjes
Bijna iedereen heeft wel eens een foto van het graf op de foto gezien. Het Graf met de Handjes is dan ook wereldwijd beroemd en te vinden in het Limburgse Roermond, waar ik laatst was.

Grafmonument van Gorkum-van Aefferden zoals het officieel heet is het graf van twee echtelieden, waarvan het huwelijk niet vanzelfsprekend was. In de 18e eeuw, de tijd dat dit echtpaar leefde, was het nog niet vanzelfsprekend dat iedereen zomaar met iedereen kon trouwen. Stand, afkomst, leeftijd en geloof waren in die tijd zeer van belang en het was dan ook toen de jonkvrouw Josephina C. P. H. van Aefferden de uit Amsterdam afkomstige Jacobus W. C. van Gorkum leerde kennen, dat hun liefde veel stof deed opwaaien.

De jonkvrouw werd verliefd op een arbeider, zij leefde van de rente en hij moest werken voor zijn centen. Tel daarbij het leeftijdsverschil van 11 jaar op en je begrijpt dat de relatie omstreden was. Helaas bleef het daar niet bij. Van Gorkum was kolonel van een vijandig leger. Hij voor Nederland, de broers van de jonkvrouw voor België. En of dat niet genoeg was, bleken de echtelieden niet van hetzelfde geloof. De jonkvrouw katholiek en van Gorkum protestant, een gemengd huwelijk!

Maar er werd getrouwd en dat werd ondanks alles een prachthuwelijk van 38 jaar en 5 kinderen, tot kolonel van Gorkum in 1888 overleed. Wederom liet de jonkvrouwe stof opwaaien, want zij liet haar geliefde kolonel begraven langs de muur. Mensonterend werd er geroepen, hij ligt op het wandelpad, dat kan niet voor een kolonel. De jonkvrouw was onverstoorbaar en pas na 8 jaar werd duidelijk wat zij als plan had. Zij begroef haar man op het protestante deel van de begraafplaats tegen de muur. Na haar dood werd ook zij tegen de muur begraven aan katholieke zijde en kwamen die handen over de muur en reiken zo over het geloof en eigenlijk over alles wat niet kon, niet mocht en bovenal niet vanzelfsprekend was.

Het Graf met de Handjes is te bezoeken op de Oude Begraafplaats, Weg Langs Het Kerkhof 1A Roermond.

 

12 thoughts on “Dinsdag 2 mei 2017”

  1. Mel schreef:

    Ken ik ook niet, hoe mooi is dat!

  2. rietepietz schreef:

    Daar had ik zelfs nog nooit van gehoord,lat staan een foto van gezien, een prachtig voorbeeld l over hoe mensen met elkaar om zouden moeten gaan !

  3. Spontanity schreef:

    Echt nooit van gehoord.
    Echt nooit op foto’s gezien.
    Maar wat een leuk verhaal, helemaal ook aan Hans verteld net.
    Die er ook nog nooit van gehoord had.
    En ook nog nooit op foto’s had gezien.
    Leuk!!

  4. Edward McDunn schreef:

    Een heel bijzonder en mooi verhaal Liesbeth.

  5. fietszwerver schreef:

    mooi omschreven , deze niet te stoppen liefde
    tot ver na de dood aan toe
    ik was tijdens wandelen van het Pieterpad wel in Roermond , maar om over te stappen , de stad zelf in nog onbekend gebied

  6. AnneMarie schreef:

    Het graf met de handjes had ik wel eens van gehoord maar het verhaal er achter niet. Mooi verhaal en verteld. Leuk om te lezen.

  7. Bertie schreef:

    Ja mooi, ik ken het van een boek waarin verschillende bijzondere graven beschreven staan. Dit is de meest opvallende, heel apart.

  8. Mrs. T. schreef:

    Nog nooit van gehoord. Wat een bijzonder verhaal.

  9. natuurfreak schreef:

    Ik wist daar echt niets van en hoe mooi heb je het ons verteld.Een straffe dame dat ze toch doorzette en ver vooruit dacht.Ontroerend!

  10. Rob Alberts schreef:

    Het graf ken ik niet.
    Je schrijft er wel een heel mooi verhaal over.

    Vriendelijke groet,

  11. Wat een mooi stuk Liesbeth! ‘Ze leefde van de rente, hij moest werken voor zijn centen.’ Dat is natuurlijk het begin van het refrein van een uit het leven gegrepen ballade, die als hij niet al bestaat geschreven zou moeten worden. Ik kende dit verhaal niet en ik ben, echt waar, ontroerd. Goud wief, die jonkvrouw, zeggen ze hier in Groningen. In tegenstelling tot jij vond ik Roermond wel een aangenaam stadje en nu moet ik nog eens terug om dat graf te gaan zien.

  12. Matroos Beek schreef:

    Wat een sterk symbolisch verhaal én werkelijkheid dan nog. Ik zou het best eens willen bezoeken.

Kom maar op met je reactie!