Fotoserie: De tuin van oma

Rododendron

Eén van mijn eerste herinneringen aan mijn oma is dat we door de tuin liepen en dat ze de bloemen en planten benoemde. Onderwijl haalde ze onkruid en dode bloemen weg en verwachtte dat ik rododendron uit kon spreken. Waardeloos woord maar steeds wanneer ik de bloemen ervan zie denk ik aan haar. Oma was dol op bloemen, wist schijnbaar moeiteloos orchideeën te laten bloeien en onder haar handen deed de tuin het prachtig.

De orchideeën bloeien nog als altijd, maar niet door mij. Groene vingers heb ik nooit gekregen, maar de liefde voor de natuur wel. Pasgeleden wandelde ik even door de tuin van oma, de struiken zijn gegroeid, het gras was lang en van een paars bloemetje zocht ik de naam op (kruipend zenegroen). Met een app, want oma souffleert niet meer maar bij elke foto dacht ik aan haar en terwijl niemand me kon horen fluisterde ik rododendron, het is nog steeds een rotwoord oma, maar die bloemen die herken ik tegenwoordig.

24 thoughts on “Fotoserie: De tuin van oma

  1. Mooi berichtje. Ik denk altijd even aan mijn oma als ik een blauwe hortensia zie, gek toch dat zoiets na een heel leven niet slijt.

  2. Prachtig hoe dit herinneringen oproepen en blijven.

    Zo hou ik van roze die geuren, mijn Oma had een mozaïek bak achter in haar tuintje met geurende rozen ?

  3. Mooie herinnering en prachtige foto’s! Zo mooi (en knap;)) als mensen hun tuin tot bloei laten komen.

  4. Ik heb zo herinneringen aan de tuin van mijn tante en nonkel.
    Zij hadden een serre en heel veel bessenplantjes.
    Ik proef nog de verse tomaten, recht van de plant als ik eraan denk!
    Mooie foto’s!

  5. Warme herinneringen, die verdwijnen nooit.
    Helaas is de tuin van mijn oma bebouwd met woningen. Hans

  6. Mijn opa was de tuinier in de familie, daar deed alles het goed bij. De Rododendron is een plant die je de ruimte moet geven. Dan wordt het een complete boom…

  7. Heel mooie foto’s. (bloemen fatsoenlijk fotograferen – ik krijg het niet voor elkaar), en ook, en vooral, een lief verhaal.

  8. ha die Liesbeth
    wat een mooie kleur en geurige ode aan je oma
    ik geniet ook zo van de natuur , of dat nu in een tuin is of in het duin of waar dan ook
    vraag mij ook niet om namen , maar de liefde voor de natuur , is er ook door mijn ouders en die van heb met de paplepel in gegoten

    ja na een wandeling , gaat er bij mij een biertje lekker in :)
    helaas was deze molen dicht

    fijne avond groet

Comments are closed.