Cavia’s

Moest opeens aan ze denken, aan de cavia's die ik vroegah had.

Opeens moest ik van de week aan haar denken. Eén van mijn cavia’s. Nou moet ik zeggen dat al mijn cavia’s allang naar de eeuwige paardenbloemvelden zijn, maar toch als ik maar een foto van een cavia zie dan kriebelt het. Bij Doezel ook gok ik zo en daarom hou ik het maar bij hem. Allicht ook omdat ik m’n tv weg moet doen wil er überhaupt een hok in dat hok van mij bij kunnen.

Achter elkaar aan buiten in de tuinBeau heette ze, van Beautiful (ja daar walg ik nu ook van). Ik zag haar en een vriendinnetje in een verblijf in de dierenwinkel als kleine rondspringende harige balletjes. Hielden ze lang vol ook. Het moment dat Beau haar waffel opendeed en eens flink piepte was ook het moment dat ik spontaan verliefd op haar werd. Achter haar oortjes verschenen namelijk lange plukken die later niet meer zo opvielen omdat de rest van haar vacht ook langer werd.

Haar vriendinnetje is altijd klein gebleven en noemde ik dan ook heel simpel Kleintje. Beetje zorgenkindje, wilde nooit wat. Het knabbelde, zoefde net zoveel rond, kwam net zo graag in de tuin maar groot werd ze niet. Beau bleef dan ook na 5 jaar alleen over. Ze vermaakte zich met rondlopen door de kamer en de tuin. Ze hield van de zuurste appels, het kroontje van aardbeien, paardenbloemblad en als ik niet oppaste de rand van m’n boek.

En jullie, cavia’s gehad? Of moeten jullie nou allemaal spontaan denken aan een ander huisdier van vroegah?

14 thoughts on “Cavia’s

  1. O, ja, en ik moet zeggen, af en toe overweeg ik wel eens er weer een aan te schaffen, De mijne heette Japie, naar een leraar waar ik stiekum verliefd op was. Ik was denk ik een jaar of 13 toen ik hem kreeg.
    Japie heeft 3 jaar geleefd en toen was het over. Voor mij ook, trouwens, want ik heb er geen voor in de plaats genomen.

  2. Grappige beestjes, heb er nooit gehad overigens. Wel een konijntje, maar dat viel nogal tegen in het gebruik (begon al snel te bijten en zo’n hok is ook niet alles) duis toen over op de kat – ideaal huisdier.

  3. Jazeker heb ik cavia’s gehad! De laaste is echter alweer 35 jaar dood. Ik zou ook best weer cavia’s willen, maar ja de combi met twee teckeltjes is niet zo gelukkig…..

  4. Ooit wel gehad toen de kinderen klein waren , even rustig een appeltje eten was er niet bij want dan ging het beestje piepen totdat hij ook wat kreeg. De naam ben ik vergeten, is ook wel héél lang geleden!

  5. nee thuis hadden wij op een aquarium na met wat guppies en zo wat nooit huisdieren , maar van af mijn zeg 12de tot m’n 29ste zat ik wel als vee verzorger tussen de landbouw huisdieren

  6. Nooit een cavia gehad, wel ooit een hamster, tenminste zoon toen hij klein was. Ik vind het allemaal niks, eigenlijk vind ik qua huisdieren alleen honden leuk!

  7. Ik heb vroeger thuis altijd dieren gehad.Als kind had ik cavia’s en een hond.Maar ben nu op een leeftijd gekomen dat ik niets meer houd want wil niet dat men voor mijn dieren moet zorgen als ik er niet meer ben.

  8. Enige beestjes.Ze kennen hun baasje, mijn dochter had er een die floot als een gek als ze thuis kwam van school, echt lief.

  9. In de keuken stond onze caviabak.

    Makkelijk voor de verwerking van het overtollig groen uit de keuken.
    Een krijgertje.

    Nee veel had ik niet op met deze cavia.

    Nu doe ik het met een vogelspin en de bij behorende krekels.

    Vriendelijke groet,

  10. Mijn broers hadden een cavia, maar ook vogels en een kat. De kat heette ‘Poesken’ …. zeer origineel. En we hadden ook altijd een hond. Soms zelfs twee. Mijn moeder kweekte kippen en konijnen. Nu ik het hier zo schrijf leek het wel een boerderijtje…

  11. :-) bij ons thuis was het vroeger een menagerie van lopend, zwemmend en vliegend gedierte. Mijn moeder kwam van een boerderij en ze was gewend aan beesten. Misschien daarom zorgden we, of eigenlijk dus mijn moeder, voor een hond, een kat, vissen, konijnen, parkieten, schildpadjes en hamsters. Van die hamsters, extreem ongeschikte huisdieren eigenlijk want ze slapen overdag en slijten ’s nachts ratelend hun tandjes aan de tralies van hun kooi, herinner ik me dat ze slecht tegen Sinterklaassigaretten van cacaofantasie kunnen. Roxy. Eigenlijk kan iedereen slecht tegen (sigaretten van) cacaofantasie, dus kwalijk nemen kun je het die diertjes niet. Ons hondje heette Tommie. Die kwam door omstandigheden terecht bij mijn tante Grietje, die bekend stond om haar kogelrondheid. Binnen de kortste keren was ook Tommie kogelrond. In die hoedanigheid heb ik hem nog eenmaal gezien. Toen verdween hij uit mijn beeld en niet veel later tante Grietje ook.

Comments are closed.