Woensdag 3 februari 2016

Euromast
De Euromast is de hoogste uitkijktoren van Nederland, met zijn 185 meter kijkt hij sinds 1960 over de stad uit. In de 10 jaar daarna haalde de gebouwen in de omgeving de mast in en werd er in 1970 een stuk bovenop gezet, de Euroscoop. De toren is gebouwd van gewapend beton en rust op 131 palen, onder de grond ligt het zwaartepunt. De fundering van 1.900.000 kg, hierdoor is de mast zeer stabiel. In de toren wordt je in 30 seconde naar 92 meter hoogte gebracht waar je een restaurant vindt, daarboven loop je het platform op en kijk je op 96 meter hoogte over de stad. Op 112 meter hoogte stap je in de Euroscoop die je al draaiend naar het hoogste punt brengt, op 185 meter. De Euromast is ontworpen door architect Huig Maaskant, hij ontwierp ook de Scheveningse Pier en het Groothandelsgebouw. 

Euromast vanaf benedenAl een paar keer had ik zo even verlangend naar die mast gekeken, ik herinnerde me de eerste keer nog. Toen stapte ik overmoedig het platform op om vervolgens buiten adem tegen een glazen wand in elkaar te zakken. Klinkt allemaal wel erger dan het was, ik was gewoon een beetje geschrokken. Onder de indruk van die mooie stad enzo…Toen werd ik door twee grote mannen overeind geholpen die me met een beetje dwang aan de rand zette. Daar kon ik me vasthouden en was ik ook met een paar tellen gewend. Gelukkig ben ik helemaal niet eigenwijs en na een poosje besloot ik dan ook naar boven te gaan, alles of niets. De wenteltrap naar de Euroscoop is gemaakt van doorkijk ijzer, jeweetwel van die vierkantjes, na 5 treden komt dat boven de leegte uit en durfde ik geen kant meer op. Ik ben beneden gekomen en besloot toen de lift maar te pakken. Baan met het mooiste uitzicht van Nederland.

Vandaag besloot ik gewoon te gaan. Er hingen wat wolken, maar het was droog en soms piekte zelfs de zon er even door. En wat ik me herinnerde van de eerste keer gebeurde vandaag in een milde versie. Ik woei haast uit m’n figuur maar zonder hoogtevrees wandelde ik nu over het platform. Die gekke wenteltrap, daar ging ik me toch niet aan wagen dus na een stukje met de lift stapte ik de Euroscoop in. De Euroscoop werd bediend door een man die voor we opstegen, vroeg of we allemaal zaten. Verderop antwoordde een bezoeker dat hij wel zat maar zijn gordel niet om had, was ook niet nodig antwoordde de medewerker. Want mochten we die nodig hebben dan waren we toch reddeloos verloren. Hoopvol rezen we op vanuit de duisternis en aanschouwde we de prachtige stad…kippenvel.
Eenmaal boven kwam de Euroscoop met een redelijk hard en vreemd geluid tot stilstand. De bediening werd op handmatig gezet en de uitleg bleek eenvoudig. Beetje uit zijn baantje gewaaid, dat was al maanden geleden dat het gebeurd was. Tuurlijk mijn geluk doet ie anders noooit uhu. Met uiterst traag tempo (extra lekker lang genieten dus) zakte we weer de duisternis in. Zo onderwijl genietend en een beetje ouwehoerend begon ik toch te beseffen dat die medewerker met een gouden pik geboren moet zijn met zo’n mooie baan.
Na nog een redelijk normaal rondje vond ik het tijd om te gaan. En weet je wat nou het mooie is, ik kan voor het komende jaar zo vaak als ik wil want ik heb een abonnement genomen.
Mooi voor mekaar ja toch niet dan?

Panorama vanaf de Euromast

PhotofridayHeight

17 Comments

  1. Ik was er verleden jaar met mijn bezoek aan Rotterdam ook.We hadden een ticket op het internet gekocht waarmee we nadien in het restaurant ook van een dessertenbuffet konden genieten .Ik houd er niets dan fijne herinneringen aan over.Het was toen een klare ,zonnige dag en het uitzicht was schitterend
    marylou onlangs geplaatst…Luisteren naar het lied van de zeeMy Profile

  2. Bijna dagelijks loop ik er langs en blijf ‘m prachtig vinden. Enkele jaren geleden erin geweest en toen net zolang in de euroscoop blijven zitten tot het donker was. Geweldig uitzicht met al de lichtjes in de stad.

  3. Kijkend naar het feit dat je meteen een abonnement hebt genomen, is dit een overwinning met bonus. En hij heeft je ook nog eens prachtige foto’s opgeleverd.
    Als ik je verslag zo lees over die laatste etappe, dan lijkt het mij beter om daar maar niet aan moet beginnen. Ik heb de ervaring van en de herinnering aan de 203 m hoge Fernsehturm in Berlijn nog steeds in mijn benen zitten … ;-)
    Jan K. alias Afanja onlangs geplaatst…Skywatch Friday 373 – Parelmoerwolken(?)My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge